الفصل الرابع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

اتكلم وعنيه عليها بتركيز وبصوت متملك

كويس . يبجى كده تسمعى الكلام وتانى مره اياكى يا ” نهال” اياكى ماترديش على اتصالى فاهمه

بغيظ مكتوم : فاهمه .

………………………………

بدور كانت ماسكه كتابها وبتذاكر والفون شغال بيرن وهى تمسكو تشوف الاسم تروح سيباه وراجعه لمزاكرتها تانى

وبعدها يرجع الفون يرن تانى وهى بتنفخ بزهق من اللزج اللى بيكرر الاتصال كذا مره ومابيزهقش

اما زهقت فى الاخر مسكت الفون وقفلتله خالص

وراحت رامياه عالسرير وهى بتبرطم باارف

غور يااخى بلا هم

…………………. ………..

فتحت باب السكن بمفتاحها ودخلت . على طول استقبلتها ” نوها” وهى بتجرى عليها اول ماشافتها

عملتى ايه ؟

برقت لها عنيها بحذر من غير ماترد وبعدها اتوجهت بعنيها للبنات زميلها الموجودين فى الصاله” اميره “و” سهام”

مساء الخير يابنات

اميره : مساء الخير . انتى كنتى فين دى صاحبتك بجالها ساعه هاتموت من الجلج عليكى

نهال بغضب مكتوم وهى بتبص ل” نوها ” وبتجاوب على ” اميره”

يعنى هاكون فين . انا كنت مع ” بثينه” صاحبتى الجديده بنجيب شوية ادوات لدراسه

نوها بارتباك : ااه .. يانهار ابيض دا . انا كنت ناسيه وجلجلت عليكى

سهام : جلجتى . دا انتى روشتينا . رايحه جايه رايحه جايه

اميره بنظرة شك : وانتوا سيبتوا بعض ازاى دا انتو طول الوجت مع بعض

نهال اتغاظت وكانت هاترد رد محرج لكن ” نوها” لحقت الوضع

خبر ايه يااميره انتى هاتحسدينا . طب اهى حصلت ياستى وسيبنا بعض

عن اذنكم انا داخله اؤضتى ارتاح

قالتها ” نهال” وقامت على طول تدخل اؤضتها

………

قلعت حجابها بزهق وهى بتاخد بتتنفس شهيق وزفير عشان تهدى نفسها بعد مادخلت اؤضتها وبعدت عن عنين البنات بس معداش دقيقه ودخلت ” نوها” عليها جرى

مش تخبطى الاول جبل ماتدخلى يازفته انتى

نوها وهى بتقرب منها بعد ماتأكدت من قفل الباب كويس

معلش يا” نهال” اصلى كنت هاموت من الرعب

بصت لها بغيظ وبعدها قعدت عالسرير تقلع الشوز

نوها بلهفه : ماتردى يا” نهال ” ساكته ليه؟

نهال بغضب : اسمعى يا” نوها” تانى مره تاخدى بالك من تصرفاتك انا مش ناجصه حد يشنع عليا بكلمه فاهمه كفايه الهم اللى انا فيه