الفصل الرابع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

ازيك ياا

نهال : اسمها ” نوها” يامجنون

اهلا ً يا انسه” نوها”

ردت عليه بكسوف : اهلاً بيك حضرتك .. طيب انا هاروح اشوف ” بثينه ” لما تعوزينى رنى عليا يا” نهال” ماشى

قالتها ومشيت تحت عيون ” رائف ” اللى رافقتها لحد مااختفت . اما ” نهال” فكانت بتتكلم مع ” رائف ” كالعاده بعفويتها معاه مش دريانه بعيون ملاها الحقد والغل

…………………………….

فى البلد

بدور كانت خارجه من مدرستها كالعاده مع ” نيره” بنت عمها ولقتوا من تانى بيهل عليهم .

نيره : اللحجى المحروس خطيبك باينه استحلاها .

كان هاين عليها تولع فيه وهو بيتمختر قدامها بابتسامته السمجه والمستفزه

معتصم : ازيكم يابنات

نيره : اهلا يا” معتصم ” . طب انا هاستناكى يا ” بدور” عند اخر السور

استنت بعد مابعدت ” نيره” وبغضب مكبوت

انت ايه اللى جابك تانى هى شغلانه ؟

معتصم راحت منه الابتسامه اللزجه

وانتى مابترويش عليا ليه لما باتصل عليكى سايبانى ومش معبرانى

بدور بتحدى واصرار : ولا هارود عليك . ولو مش عاجبك نفوضها سيره وارجعلك شبكتك !!!!