الفصل الرابع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

مين ؟

قالها “عاصم ” لوالدته اللى خبطت على باب اؤضته وهو لما شافها فتحت الباب

امى . تعالى ياامى عايزه حاجه

دخلت سميحه وهى ساكته وبعدها قعدت جمبه عالسرير وقبل ماتتكلم طبطبت على كتفه بابتسامه

واسعه

باصيلها بشك وهو مضيق عنيه قبل مايتكلم

فى حاجه ياما ؟ وشك بيجول كده

سميحه بنفس ابتسامتها : ايوه ياحبيبى فى .. انا نفسى افرح بيك

عاصم دور وشه وغمض عينه بتعب

الله يخيلكى ياما انا وعدتك جبل كده انى لما الاجى بت الحلال هاجولك وافرحك

سميحه وهى بتمسك دقنه وتدور وشه ناحيتها

ماتبعدش عينك عنى ياولدى .. انا فهماك كويس انتى عمرك ماهتفكر فى واحده طول ماهى قدام عنيك

عاصم وهو عينه فى عين والدته

عايزه ايه ياما ريحينى

سميحه بحماس : تخطب واحده تستاهلك ومن دمك

عاصم بتعب : عايزه مين ياما

سميحه : نيره

عاصم : نيره

……………… . ………

فعلا زى ماوعدتهم . قضوا وقت ممتع باللف عالمحلات والفرجه على اماكن اول مره يشوفوها فى حياتهم الريفيه لحد اما جاه وقت المغربيه عليهم

نوها : مش كفايه كده وخلينا نروح بجى

بثينه : كفايه ليه دا انا هواديكم كافيه ” البرنسيسه” ودا لوحده يجنن

نوها : ولاد وبنات

بثينه : ولاد وبنات وعائلات .كل حاجه فيه

ماترودى عالتليفون . قالتها ” نوها” ل” نهال” اللى تليفونها مابطلش رن

نهال : يعنى هارد اجولو ايه خليه يرن . ما اناجولتلو انى هاروح السكن هى شغلانه

نوها : يعنى هاتسيبيه كده .. يمكن يجلج

نهال : يااعم . لما اوصل البيت هابجى اجولوا كان صامت وانا كنت نايمه

نوها : ياجلبك

نهال بعدم اهتمام : بت يابثينه هو الكافيه دا بعيد ولاجريب

…………………………

كان فى عربيته وعينه فى الفون اللى بيدى اتصال ومافيش رد

وبعدين بجى ماتردى انتى موتى

قالها ” مدحت” اللى كان بيرن على ” نهال” وهى مافيش رد

بعدها قام خرج وقفل العربيه فسمع رنة الفون

فورى بص فى الفون لكنه رجع لاحباطه تانى لما شاف النمره فرد عاللى بيتكلم بزهق

ايوه يا ” يونس ” انا داخل الكافيه اها . بس اعمل حسابك مش هتأخر عن نص ساعه عشان مواعيد العياده

يونس : عارفين والله ياعم الدكتور اشغالك الكتير تعالى انت بس

مدحت : انتو فين بالظبط ؟!

يونس : احنا اخر طرابيزه فى الركن ال….