الفصل الثالث عشر من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

فوقيه : ايوه ياهانم وبيجولوا عليه يستاهل .. عشان ماشيوا غلط

انتصار بصرخه : بجى انا ولدى مشيوا غلط .. ماشى انا اللمعرفت الناس دى شغلها مابجاش انا .

وبصوت واطى وكله غل : كله منك يا” ياسين ” ال…… انت السبب فى كل اللى حاصل . ومسيرى اردهولك .

………………………..

ياسين كان بيفطر وولاده واحفاده حواليه لما دخل عليهم ” مدحت ” وبصوت عالى وكله حماس

صباح الخير ياجدى .. صباح الخير عليكم كلكم .

الكل ردوا عليه الصباح وهما متفاجئين ٠

ياسين باستغراب : بااه .. كنت فين ياعم الدكتور؟! .. ماحدش شايفك من الصبح .

مدحت وهو بيسحب كرسى عشان يقعد و ياكل معاهم

اصل كنت بلف بالفرسه فى البلد ياجدى

قالها بابتسامه وعينه على ” نهال ” اللى نزلت عينها فى طبقها مكسوفه

عبد الحميد بدهشه : بتلف بالفرسه كده والصبح بدرى .. دا انت بجالك سنين ماركبتهاش .

مدحت بابتسامه واسعه : اصلها وحشتنى جوى جوى يابوى

رائف : هى ايه الحكايه؟! .. هو انت اخويا الدكتور برضك ولا حد غيرك ولا ايه ؟!.

بلال : بصراحه انا شاكك انه مش اخوك .. لان اللى شايفه دا .. مش واد عمى خالص اللى سيبتوا جبل ما اسافر

حربى : عندك حج ياواد عمى .. حتى انا شاكك .

مدحت : ايه غيرونى يعنى ولا استبدلونى ؟! .

راضيه : اسم الله عليك ياحبيبى .. عينى عليك بارده .. سيبك من العيال دى .

بلال : باه يامرة عمى انا عيال برضك .

راضيه : ياحبيبى ماجصديش عليك .. دا انت الكبير .. برضك دا كلام

محسن : اصلها غريبه ياولدى .. تطلع بالفرسه الصبح بدرى كده .

مدحت : اصل انا جايم وكلى نشاط .. وعايز اخلص موضوعى بسرعه .. ماشى ياعم راجح .. ماشى ياجدى .

عاصم وهو بيضحك وعينه على ” بدور ” اللى بتضحك : حامى جوى ياواد عمى انت .. بس ياريت متنساش .. انا كمان عايز اخلص موضوعى

راجح وهو بيبص ل” ياسين ” : موضوع ايه تانى كمان ؟! .

ياسين : بعدين .. بعد الفطار ان شاء الله .. مش وجت كلام عالوكل .

مدحت وهو بيكمل فطاره وعينه على ” نهال ” اللى بتبعد بعنيها وتهرب من نظراته

ماشى ياجدى .. نستنى لبعد الفطار .. يعنى انا هاروح فين يعنى ؟! .

حربى لولدته ” هديه ” اللى بتعوج فى بقها من الغيظ

موضوع ايه ياما اللى بيجولوا عليه

هديه بضيق : ادينا جاعدين وهانشوف ياولدى مواضيع ايه ؟! .. مع انى عارفها .