الفصل العاشر من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

قالها ” ياسين ” اللى كان خارج من اؤضته عالصوت زيها

انا بجولك افتح يا “ياسين” . افتح ياللا

صباح بعصبيه وصوت عالى : ماتستنى لما نفتح ياجدع انت .. يالى واجف عالباب . كنت حكومه اياك .. ولا كنت حكومه !

ياسين وقفها بأشاره بايده وبعدها فتح الباب

فتح ” ياسين ” فلاقاه واقف قدامه بشراره وناره

ولدى فين يا حج ياسين ؟!!

قالها ” هاشم ” ل” ياسين ” وهو مرعوب ..رد عليه الاخير بلؤم وكأنه مايعرفش

ولدك !!… وايه اللى هايجيب ولدك عندى . ياعمده

هاشم كان بيطلع دخان من الغيظ

ولدى يا ” ياسين ” بلاش تتلائم عليا . انا عارف ومتأكد انك تعرف مكانه

ياسين : وعارف منين بجى !!! …. انا ايه اللى بينى وبين ولدك عشان اخطفه ولا اعرف مكان خطفه حتى .

هاشم : كلم ” رائف ” و” حربى ” .. مايجربوش من ولدى .. انا متأكد انهم هما اللى خطفوه

ياسين : ومال عيالنا بولدك ؟ .. هو فى حاجه مابينهم لا سمح الله .. ماتجول يا عمده بدل ما انت سايبنى كده زى الاطرش فى الزفه

هاشم وهو بيظهر وشه الحقيقى

لأخر مره بنبه عليك يا ” ياسين ” كلم عيال ولادك انا ولدى مش هايكفينى فيه البلد كلها

ياسين بقوه : واحنا ولدنا مش هانفرط فى حجه . ولو هاتطير فيها رجاب .. سامعنى يا “هاشم” .

هاشم وهو بيحاول يهدى

اتصل بيهم يا ” ياسين ” .. واحنا هانتراضى ونعمل جلسة صلح وليك عليا اجيبلك حج ” عاصم ” واراضيه .

ياسين باستهزاء : وان شاء الله هاتراضيه كيف .. هاتديلنا فلوس ولا ارض .

هاشم : اللى انتو عايزينه .. انا موافج بيه .

ياسين : شوفى ياعمده .. اللى احنا عايزينه هو العدل هتجدر تحجج العدل ياعمده

هاشم وهو متوتر : انا هاراضيكم باللى تطلبوه .. بس بلاش تجربوا من ولدى دا الوحيد على خمس بنته

ياسين : اسمع يا” هاشم ” . . احنا اللى يرضينا .. ان اللى غلط يتعاقب ..

هاشم وقلبه هايوقف من الخوف : وايه هو العقاب اللى عايزينه

ياسين وهو رافع ايده وبيعد بصابعه

حاجه من الاتتين .. يا نمشيها جانونى وولدك يتحبس .. يانمشيها عرفى وتبحى العين بالعين والسن بالسن .

هاشم وهو بيبلع ريقه : تجصد ايه ؟!

ياسين بقوه وعزم : يعنى تحمد ربنا ان ولدنا ربنا كتبله عمر جديد .. بدل ماكنا خلصنا على ولدك من عشيتها .. لكن مدام رسيت على كده يبجى جبال كل عضمه اتكسرت من” عاصم ” .. يتكسر جبالها عضمه فى ولدك .. اختار ياعمده