الفصل العاشر من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

كل ده وعينه على ” يونس ” فحبت ” نهال ” تفسرله

مدحت اناا….

سكتها بعينه اللى فيها الجحيم وهو بيأمرها بصوت يشيب : انتى تخرسى خالص .. وتسبجينى حالا على مكتبى

جريت” نهال ” تنفذ امره وهى مش دريانه برجلها اللى بتتحرك وعقلها فى ناحيه تانيه

نوها وبثينه كانوا حاطين ايديهم على بقهم مخضوضوين و”يونس ” بيقابل نظرات ” مدحت ” بتحدى وبعدها اتكلم بهدوء غريب

على فكره هى من حقها تختار .. وانت مش من حقك تفرض نفسك عليها

مدحت وهو بيبعد بوشه وبيحاول ينظم تنفسه فجأه باغت ” يونس ” بلكمه قويه .. صرخ منها ” يونس ” و”مدحت ” نفض ايده وبعدها مشى على طول قدام نظرات الاستغراب من كل اللى حواليهم من طلبه وموظفين

…………………………

بدور وهى بتحاول تاكله بالمعلقه وهو سرحان فيها وفجمالها : بطل تبصلى كده كتير عشان ماجومش اجيبلك عم” سالم” هو اللى يأكلك

عاصم وهو بيضحك بخفه : ياعنى اكل وانا مغمض عينى

بدور : ماحدش جالك غمض عينك بس متركزش

عاصم : حاضر .. شوفى انا هابص بعين واحده احسن

والتانيه هاغمضها اها

بدور وهى بتضحك : يابووى دا انت طلعت بلوه .. انا ماكنتش فاكراك كده

عاصم : امال كنتى شايفانى ازاى

بدور وهى مكسوفه بعد ماسابت المعلقه : بصراحه انا كنت بخاف منك

عاصم : لييه يا” بدور ” ايه اللى يخليكى تخافى منى

بدور : مش عارفه ؟ .. .. بس انت كنت دايماً تجيل كده ومابتهزرش زى “حربى ” و ” رائف ” رغم انك جريب منهم فى العمر … وكنت بخاف منك لما تبصلى

عاصم بابتسامه : اممم … ماشى .. اولا انا مكنتش بهزر كتير عشان دا تجل .. فاهمانى .. ولا تفتكرى اغنية سعاد حسنى بتاعة ياواد ياتجيل احسن.

ياسلام ! …. قالتها ” بدور ” وهى شايفاه بيضحك ويستظرف .. وهو كمل بعدها

والتانيه انك تخافى منى وانا بابصلك تبجى خايبه

بدور بزعل : ماتجولش عليا خايبه

حاضر مش هاجول خايبه .. دا انتى جمر وبدر الزمان كمان .. ايه رأيك ؟

بدور وهى منشكحه : ماشى ..حلوه بدر الزمان دى .. جيبتها منيين

عاصم : ماجيبتهاش من حته .. هى جت كده معايا

بس لايجه عليكى صح

ههه صح

……………………………

والله العظيم هو طب فجأه واستاذن البنات يجوموا وانا اتكسفت احرجه لما جالى خمس دجايج بس .. حتى اسأل البنات اروح اجيبهم تسالهم