الفصل السابع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر
الفصل السابع من رواية ست الحسن
شهقت” نهال” مخضوضه من جرأته وشهقت ” نيره ” و” بدور” متفاجئين وفرحانين وعاصم بيضرب كف على كف وهو بيضحك مستغرب ابن عمه
نهال كانت نايمه لما دخلت عليها ” بدور”
نهال .. نهال .. اصحى يابت
نهال مفزوعه : اييه فى ايه ؟ … حد يصحى حد كده
بدور : واعملك ايه ياعنى وانتى كأنك ميته مش سامعه تليفونك اللى مش مبطل رن
نهال وهى بتحاول تفوق فى نفسها
فين التليفون .. انا مش سامعه رن ولا حاجه
بدور : الرنه خلصت ياختى دا انا بجالى ساعه بصحى فيكى .
نهال : طب هاتى اشوف مين اللى بيرن
بدور : خدى ياختى رنى على حبيب الجلب طمنيه عليكى
نهال وهى بتشوف النمره : ايه ده .. دا رن اكتر من ٧ مرات .. يالهوى دا بيرن تانى
بدور : طب والنعمه .. انا ماكنت اعرف ان واد عمى الدكتور بالجنان ده .. ردى ياختى ردى انا اساسا يادوبك احصل مدرستى
……
نهال شاورتلها بأيدها قبل ماترد على الفون بصوت مرتبك وتقول : الو
مدحت بانفعال : اخيرا رديتى يا” نهال ” وانا اللى بجالى ساعه برن عليكى
نهال بهدوء : طب جول صباح الخير الاول … انا يدوبك صاحيه
وكأنه اتحول فى دقيقه : صباح الهنا .. توك ماصاحيه ياقلبى .. هى دى مواعيد الداكاتره برضو
نهال وهى بتضحك : ما انا معنديس دراسه طيب اصحى بدرى ليه بس
مدحت : ياما كان نفسى اجضى اليوم دا معاكى .. بس اعمل بجى فى العياده والعيانين
نهال بصوت حنين : ربنا يعينك
مدحت بصوت مجنون : اااه …. يانا ياما .. انتى كنتى فين من زمان بس
نهال ضحكت بصوت واطى ومردتش
مدحت كمل : ماتردى يا جميل ساكته ليه ؟
نهال بخجل : ارد اجول ايه بس .
مدحت : حلاوتك وانتى مكسوفه . على العموم انا كلمت جدى امباح وهو اللى هيتصرف فى موضوعنا
نهال : ………
مدحت : يابت مالك سكتى ليه تانى ؟
نهال وهى بتضحك : ما انا مش عارفه ارد . اجولك ايه !
مدحت : ماشى يا” نهال” خلى الكلام بعدين .. المهم دلوك .. اول ماتوصلى النهارده رنى عليا . ياما كان نفسى اخدك معايا
نهال : تانى كان نفسك .
مدحت : ايوه ياختى كان نفسى فى حاجات كتيره كمان .. اجفلى يابت اجفلى .
نهال بصت عالتليفون بعد ماقفل السكه وهى مستغربه
هو من الاول مجنون ولا انا اللى ماكنتش واخده بالى ولا ايه
…………………………………
