الفصل الاول من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل الاول من رواية لأجلك نبض قلبي
خديچه بلهفه و خوف “اهرب انت يا عمر و انا حرچع”
عمر برفض “لا مش حسيبك تعالى معايا هم كده عرفو انك هربتينى”
خديچه: ده ابوى مش حياذينى لكن لو انت اتمسكت حيقت/لوك…. اهرب يا عمر
عوده من الفلاش ********
يجلس يتالم من داخله لتنزل عبره من عينه دون ان ينتبه فيمسحها على الفور و يغير ملابسه و ينزل لتناول العشاء، مع عائلته
&&&&&&&&&&&&&&
فى منزل خديجه بالمنصوره
يجلس الجميع على مائده الطعام
عبد الرحمن بامتنان”تسلم ايدك يا ديچا الاكل تحفه كالعاده ”
خديجه ” الف هنا و شفا يا حبيبى”
حياه “خلاص مبقاش ليا لزوم و لا بقيت بدخل المطبخ”
الصغير محمد ” و دى حاجه تزعل…. ابله خديجه بتعمل بدالك يا ماما ”
عبد الرحمن بجديه ” اسمعونى شويه عشان فى كام حاجه عايز اكلمكم فيها ”
ينتبه الجميع لحديث رب الاسره فيستطرد عبد الرحمن “انا تعبان شويه و مسافر الصبح القاهره عشان اعمل شويه اشعه و تحاليل”
خديجه بخضه “مالك يا بابا عندك ايه؟”
عبد الرحمن “لما تطلع النتايج حعرف و ارجوكم محدش يقاطعنى عشان بنسى كنت عايز اقول ايه”
حياه ” كمل يا عبده ”
عبد الرحمن “دلوقتى الاعمار بيد الله و كلنا محدش فينا عارف اجله امتى؟ …. و انا دايما بفكر حعرف ازاى احميكم من طمع عمامكم و كأن اللى اخدوه مكانش كفايه، بس……..”
ينظر لخديجه و يردد باسى “اوعى فى يوم من الايام تحسى انك ملكيش ظهر و سند لا و انا عايش و لا و انا ميت”
خديجه بحزن “بعد الشر عليك يا بابا انت حتخوفنى ليه؟ مالك بس؟”
عبد الرحمن ” اسمعونى بس…. انتو اكيد تعرفو طه الباشا كبير العيله ”
حياه “ايوه يا عبده”
خديجه باستفسار ” مش ده ابن عمك يا بابا اللى عايش بره”
عبد الرحمن ” ما هو رجع من سنين يا بنتى و دلوقتى ما شاء الله ربنا فتحها عليه و بقى راجل كباره اوى فى القاهره ده غير انه عضو مجلس الشعب عن بلدنا و كمان كبير العيله و كلمته مسموعه على الكبير و الصغير”
خديجه “ايوه يعنى انا مفهمتش هو حيعملنا ايه؟ و طالما كلمته مسموعه اوى كده مرجعلكش حقك من اعمامى ليه؟”
عبد الرحمن “ده موضوع يطول شرحه بس المهم دلوقتى تحطو فى بالكم ان لو جرالى حاجه اول واحد تكلموه هو طه قبل حتى ما تكلمو اخواتى…. فاهمين؟”
