الفصل الخامس من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل الخامس من رواية لأجلك نبض قلبي
طه بفضول” ناويه على ايه يا هاله؟ ”
هاله باصرار ” ناويه ان ابنى يعيش حياته سعيد…حكون ناويه على ايه و بصراحه البنت زى القمر ”
طه ببسمه ” معاكى حق…بس عمر منبه عليكى محدش يعرف من اخواته و لو سافرو معانا كده الحكايه ممكن تتكشف ”
هاله بسخريه ” ما تتكشف يا اخويا هى يعنى كانت سر حربى و حنبقى برده نفذنا طلبه و محدش فينا قال حاجه ”
يضحك عاليا و ينظر لها باستسلام لافكارها الشيطانيه و يردد باعجاب ” و الله و بقيتى بتعملى خطط…برافو عليكى، انا حكلم عبده و اقوله عشان نحط عمر قدام الامر الواقع ”
هاله بفرحه ” ايوه كده و انت بقى هناك تحجز الاوض و تخلى اوضنا بعيده عن اوض عمر و خديجه شويه ”
طه غامزا بعينه ” حاضر يا ستى اؤمرينى ”
تضحك ضحكه عاليه و تضربه ضربه على صدره فيطبع قبله على صدغها و يردد بحب ” ربنا يخليكى لينا يا حبيبتى ”
تجيبه هاله ” و يخليك لينا يا رب”
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
فى منزل خديجه
بعد ان انهت خديجه جلسه التصوير حاولا الذهاب لانهاء اوراق الصحه و لكن كان الوقت قد فات فزفر عمر بشده و اخذ ينظر لها بحنق طوال قيادته للسياره باتجاه منزلها و الذى فور وصلولهما اغلق الباب خلفه بحده جعلت حياه تنتفض من الفزع فتوجهت خديجه مباشره لغرفتها ليهب عبد الرحمن واقفا على قدميه يتسائل بحيره
” فى ايه يا بنى؟ الورق اتعطل و لا ايه؟”
يجيبه عمر بحده رهيبه ” الورق متعملش اصلا عشان الاستاذه كان عندها شغل، لكن انا جاى هنا العب ”
ينظر عبد الرحمن بتوجس و يحاول تهدئته و التحدث معه بهدوء و عقلانيه فيردد ” اهدى بس و تعالى اقعد و احكيلى اللى حصل ”
يزفر عمر انفاسه بلهيب مشتعل و يمرر اصابعه بخصلات شعره محاولا نفض الغضب عنه و لكن دون جدوى فيجيبه بصوره فجه “الهانم بنتك فاكره انى فاضى للدلع بتاعها، فضلت تاخر فيا لحد الراجل بتاع الصحه ما مشى”
تخرج خديجه لترد عنها الاتهام فتجيبه بصوت عالى بعض الشيئ ” انا مش بدلع على فكره و زى ما انت زعلان على شغلك اوى كده…ده شغلى انا كمان و مش ذنبى انك متصلتش تبلغنى انك جاى ”
يقف متصلبا و ينظر لها بغضب فيحاول ابيها ثنيها عن الدخول معه فى مشاجره و لكن بائت محاولته بالفشل بعد ان امسك عمر بذراعها بقسوه و اخذ يحدثها بصوت كفحيح الافعى و هو يضغط على اسنانه من الغيظ و يردد و هو يوكد على كل حرف من حديثه معها
