الفصل الثاني من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل الثاني من رواية لأجلك نبض قلبي
عمر بجديه ” مشغول يا بنى انت ايه اجازه ولا ايه حكايتك؟ ”
مهاب ” لا مش اجازه انا فى الجيش بس صور الفرح اتبعتتلى من اخويا و حبيت افرجك عليها طالعه حلوه اوى ”
عمر بضحك “ابعت يا سيدى و انا عارف شكلى فى الصور بيطلع ازاى”
مهاب ” و الله طالع تجنن يا عمر الباشا ”
ينظر عمر للصور المرسله له و يبدء بتفحصها فيلاحظ وجود شعار بجانب الصور عليه اسم و رقم خديجه ( Deja photos)
فيضع فى اعتباره تعويضها عن كسر عدستها بعد ان علم منها ارتفاع سعر تلك القطع فيشعر بغبطه لاحساسه باذيتها ماديا و لا بد انها تحتاج للنقود فيتصل بها على الفور
تجيب خديجه بصوت رقيق “السلام عليكم”
عمر بهدوء و اعجاب ” و عليكم السلام…. انا عمر ”
خديجه بانتباه “عمر مين؟”
عمر بخجل “اللى كسر العدسه”
خديجه بتوتر “اه… ازيك؟”
عمر برزانه “الحمد لله… انتى عامله ايه؟”
خديجه بخجل “الحمد لله… هو انت جبت رقمى منين؟”
عمر ببسمه “اللوجو بتاعك على الصور”
خديجه بمرح ” اه انت شفتهم؟ طالعين حلوين اوى”
عمر ببسمه ” انا اول مره اطلع شكلى حلو فى الصور بس انتى شاطره”
خديجه بعفويه “ليه يعنى مش بتطلع حلو؟ انت وسيم و مش محتاج مصور شاطر عشان تطلع حلو”
يبتسم عمر من مدحها له و يردد باطراء “مش حقولك ان عنيكى هى اللى حلوه عشان متفتكريش انى بعاكسك بس حقول عدسه كاميرتك حلوه”
تشعر خديجه بالخجل بعد تفوهها بتلك العباره فتصمت لحظات ليقطع هو حاجز الصمت و يردد بثقه ” انا جاى المنصوره قريب ”
خديجه بتوتر “تنور… بس انا دخلى ايه؟”
عمر بجديه ” عايز اقابلك عشان موضوع العدسه ”
خديجه برفض ” لا خلاص ملوش داعى و انا قلتلك الموضوع مش مستاهل ”
يزفر عمر بضجر فيردد بحزم ” بصى يا انسه خديجه… اولا انا مش بعاكس او اعمل حجج عشان اقابلك لو انتى مفكره كده انا فعلا مش حقبل انى اكون سبب فى خسارتك بالشكل ده خصوصا بعد ما عرفت تمن العدسه…. و ثانيا صدقينى انا لو عارف الموديل بتاعها كنت اشترتها و بعتهالك بالشحن”
تجيبه خديجه بعصبيه شديده “هو حضرتك بتتعصب عليا ليه كده؟ انا مش عايزه منك حاجه”
تضغط على اسنانها بضيق و تردد بحنق من اسلوبه “انا مضطره اقفل… مع السلامه”
تغلق الهاتف دون انتظار اجابه منه ليشعر هو بالغضب الشديد و يزفر موبخا نفسه “فى حد يتكلم بالاسلوب ده… انت غبى اوى”
