الفصل السابع عشر من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

قالها ومشى بسرعة يهرب من نظراتها الشرسة ناحيته.

……………………..

هدية وجوزها ” محسن ” .. كانوا بيتسامروا فى الجنينة الخلفية للبيت .. لما دخل عليهم ” حربى ” بصوت مجلجل .

عشان لما اقولكم.. انتوا هاتجعدونى لما اخلل جمبيكم تبقوا تصدقوا ومحدش فيكم يكدبنى .

شهقت “هدية ” من الخضة وهى حاطة ايدها على صدرها .. و” محسن ” هو اللى زعق بصوت عالى :

الله يخرب بيت ابوك ياشيخ .. خبر ايه ياض ؟ داخل هجم علينا كده زى الطور .. ماتعرفش تجول سلام عليكم ؟

قعد جمبهم ولا اكنه اتهزأ .. يشد الطبق من قدامهم وبصوت خشن .

سلام عليكم !

قشر واحدة ياكلها قبل ما يصرخ تانى بجنان:

بتاكلوا فول سوداني وعاملين جوا شاعرى .. انت ومرتك ياابو”حربى “؟ ولا حاسين بولدكم اللى الناس خطبت بعده وهيتجوزا ومش بعيد يخلفوا وانا لسه قاعد خاطب.

زعقت عليه ” هدية ” بصوت مكتوم

وطى صوتك ياجزين هاتصحى خواتك .. لزمتها ايه الفضايح والجنان ده على اَخر الليل دلوك .. حصلت مصيبة ؟

سند الطبق جمبه يتكلم بعصبية :

لزمتها ان الزفت ” معتصم ” اللى خطب ” نورا” من كام يوم بس .. حدد ميعاده السبوع اللى جاى وهايتجوزها .. وانا اللى خاطب ” نيره ” بجالى شهور .. لسه جاعد ومستنى عمى يبيع محصول الفاكهة عشان يكمل جهازها.

برقت ” هدية ” بانتباه وهى بتسأله :

انت بتتكلم جد ياض ولا بتهزر كواعديك ؟

بحركة ايديه وهو بيتكلم بتأثر رغم ان بقه مليان باكل الفول:

والله صح ياما ومابكدبش عليكى .. انا لسه حالاً سامع من اخوها .. يعنى يرضيكى الكلام ده ؟

بقبضة ايده” محسن “زغده فى دراعه :

وانت مالك يابارد باللى يتجوز واللى يتنيل على عينه..؟ واحنا كد ” معتصم ” ياض بفلوسه اللى ماليها عدد دى ؟ ثم انت خاطب بت عمك يبحى لازم تصبر عليها .

اصبر تاااانى .. اكتر من كده كمان ؟!!

قالها بصرخة خضت الاتنين مرة تانية.. هدية فى محاولة لتهديه :

طب براحة اهدى ووطى صوتك كده وانا هابقى اكلم راضية .

زعق ” محسن ” فيها :

تكلمى مين يامرة انتى ؟

استغلت هى انشغال ابنها فى المكالمة اللى وصلته على الفون .. عشان تغمز جوزها وتفهمه انها محاولة لترضية ابنها ..

شاورلهم ” حربى ” على الفون قبل ماينهض من مكانه :