الفصل الرابع و العشرون من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل الرابع و العشرون من رواية لأجلك نبض قلبي
ناهيك عن محاولته للبحث عن منزل مناسب ليقيم فيه مع معشوقته هى و امها و اخيها الصغير لما وجد من صعوبات ان يجد شئ مناسب يقرب من منزل العائلته و فى نفس الوقت قله سيوله الاموال معه بسبب تعزيزات الدفاعات الامنيه لعمله جعلت الامر صعب قليلا ايجاد منزل مناسب
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
جلس عمر بتعب على الاريكه الموضوعه يمكتبه يستند على ذراع و يضع الاخر على بطنه فى محاوله منه للاسترخاء بعد مجهود ذلك اليوم الطويل و المتعب حتى دخلت عليه مساعدته تستاذن بحرج و تردد ” عمر بيه…عمر بيه…فى واحده بره عايزه تقابل حضرتك ”
اعتدل فى جلسته و ردد بفضول ” مين؟”
رحاب ” بتقول اسمها مدام نهى ”
تعجب و رفع حاجبه و اردف ” نهى؟! ايه اللى جابها؟”
انتبه لتحدثه لنفسه فنظر لمساعدته و ردد بجديه “دخليها ”
دلفت نهى بحرج و جلست مكان اشارته لها و نظرت له بوجوم فردد يهتف ” خير يا نهى؟ ايه اللى جايبك هنا؟”
ابتلعت لعابها بقلق و رددت بتلعثم “اصل…اااناااا…كنت ”
قاطعها بجديه ” فى ايه؟ عمر عمل حاجه؟! ما تتكلمى ”
نهى بحرج “لا…بس عيد ميلاد عمر كمان اسبوع و هو نفسه يعزم صحابه كلهم عشان ده حيكون اول عيد ميلاد و انت معاه”
تقوس فم عمر بغرابه و ردد رافعا حاجبه ” ازاى اول عيد ميلاد….انا مفيش عيد ميلاد لعمر و فوته ”
ترددت و هتفت ” قصدى اول عيد ميلاد و احنا متجوزين ”
ابتسم بجانب فمه احقا يفهم ذلك الطفل ذو السبع سنوات هذا الامر ام هى رغبه خاصه بها حتى يرى الجميع وقوفه الى جانبها فى ذلك الحفل كزوج لها فتنهد بملل و ردد ” عموما، ليان و خديجه بيجهزو برنامج لحفله عيد ميلاده متقلقيش انتى ا…..”
قاطعته بحده ” خديجه؟؟ و هى دخلها ايه بابنى؟”
انتفض بغضب لتحمر عينيه بشرر و يردد بصوت اجش غاضب” يعنى ايه الكلام ده؟ ”
ينظر لها و يردد بصياح ” نهى…..اياكى اسمعك تتكلمى كده تانى، فاهمه؟”
دمعت عيناها قليلا فتضايق هو ليردد بعد ان خفف حدته قليلا “خديجه اللى بتتكلمى عنها دى هى اللى بتخلى بالها من ابنى لما باخده يقعد معايا…هى اللى بتكون مسئوله عن كل حاجه تخصه من لبس لاكل لهوم ورك، و هى كمان صاحبه فكره اننا نعمله عيد ميلاد كبير يفرح بيه”
