الفصل التاسع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

راجح وهو مش مستوعب : مخطوبه !!! .. ومخطوبه لمين ان شاء الله وابوها مايعرفش .

مدحت من غير تفكير : انا ياعمى .. وخطبتها من جدى

راجح بصرخه : من غير ابوها مايعرف

ياسين وهو بيحاول يهديه : ياولدى هو كلمنى من فتره طويله بس انا اللى كنت مأجل

راضيه : اهدى يا” راجح ” دا واد عمها وطلبها من جدها يعنى فى بيتها

راجح : لكن دا بيجول خطيبها من جبل ماياخد موافجتى .. . ماليش جيمه انا على كده

مدحت بهدوء شويه : ياعمى ماتزعلش منى انا بس كنت متعصب لما عرفت ان البارد ده اتجدم ل” نهال ” وانا جايلوا انها مخطوبه

نعمات : خلاص يابو” ياسين ” .. دا واد عمها اللى طالبها مش خد غريب

راجح ل” نهال ” : وانتى يا سنيوره ساكته ليه .. مش عوايدك يعنى .. يكونش انتى كمان عارفه

نهال نزلت عينها فى الارض وسكتت

راجح بانفعال : ياصلاة النبى .. دا على كده انا اخر من يعلم

ياسين : خبر ايه يا ” راجح ” . هو انت شوفتهم اتجوزوا .

راجح بعصبيه : ماهو دا اللى ناجص كمان … جومى يا “نعمات “. . جومى يا” بدور ” خلونا نمشى .

بدور : نمشى فين يابوى ؟

راجح : نمشى بلدنا ياغندوره ولا نسيتى ان وراكى مدرسه

بدور : فيها ايه ياعنى لو غبت يومين دى ثانوى زراعى يعنى . مش ثانويه عامه

راجح وعينه برقت من الغيظ : وتغيبى ليه اساساً .. ما احنا اتطمنا على واد عمك وخلاص

بدور : لاه يابوى .. لسه لما يجوم على رجله هابجى اتطمن مش دلوجت

سميحه بفرحه : جدعه يا” بدور ” .. ماخلاص يا” راجح ” سيبها تجعد لها يومين تطمن على واد عمها

راجح : وتجعد ليه ؟.. ايه لازمة جعادها اساساً .

بدور بجرأه غير متوقعه : لازمتوا انى خطيبتوا .. ماهو خطبنى من جدى زى ” مدحت ” . ماخطب ” نهال ” .

الكل تنحوا .. “عاصم ” بقى مش مصدق ودانه .. و”سميحه “كان نفسها تقوم تزغررط .. و”نهال” بقت تبصلها اكنها كائن براسين … و”رائف” و”راضيه” و”نيره” و”مدحت ” و”نعمات” بقوا مستغربين اما ” هديه ” كانت بتغلى من الغيظ

الجد ” ياسين ” بقى يراجع فى نفسه ويحاول يعصر فى دماغه ان كان” عاصم ” كلمه ولا لأ

راجح بقى اتعصب بزياده وهو بيبص على والده بعتب

ماتجوزهم احسن من ورايا يابوى .

ياسين وهو مرتبك مش عارف يكدبها ولا يصدقها

ياولدى ماتخدتش كل حاجه كده بعصبيه انا بجولك دا كلام .. واهم حاجه رأيك