الفصل التاسع من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

انتى ليه عايز تعرف اللى جالى ؟

مدحت وهو على نفس المسافه : زى انتى ماعايزه تعرفى حكاية ” مها ” ويمكن اكتر .

نهال بقلة حيله : خلاص مش عايزه اعرف .

خلاص يبجى تروحى تتصلى بعمى حالا وتبلغيه بموافجتك على واد عمك ورفضك للزفت اللى اسمه ” يونس ”

قالها وهو بيقعد بأريحيه وهى الغيظ كان هايخلص عليها منه . .. لفت تخرج وهى بتبرطم مع نفسها بصوت واطى

ماشى يا” مدحت ” ابجى جابلنى لو نفذت اللى فى مخك .. هاااا … ياااماااا

شهقت مخضوضه لما لاقته فجأه قدامها وبيمسكها من ايدها .. حاول يمسك ضحتكه بالعافيه اللى ظهرت اثارها على وشه قبل مايتكلم : بتبرطمى بتجولى ايه ؟

وهى كمان مسكت ضحتكها : ماجولتش حاجه .. انا بس باستغفر .

ساعتها الضحكه اللى على وشه وسعت اكتر وهو بيكلمها

وبيرسم الجديه : طب امشى نفذى اللى جولت عليه

نهال بأدب : حاضر ..

قالتها وهى خارجه بخوف منه ومن جنانه

………………………………

حج ” ياسين ” . .. عامل ايه ” عاصم ” ؟

اللتفت ” ياسين ” بعينه يشوف اللى بيكلمه : رضوانه !

اتقدمت تسلم عليه هى وبنتها

ياسين : اهلا . اهلا . تعبتوا نفسكم ليه بس ؟

نسمه : برضوا دا كلام يا عم ” ياسين ” دا واجب علينا

ياسين : حتى لو كان يابتى المسافه بعيده .. محدش مالاوم عليكم .

نسمه : وااه ياعم ” ياسين ” هو احنا جايين غشان اللومه

رضوانه : عامل ايه ” عاصم ” دلوك ؟

ياسين : تعالوا معايا شوفوه بنفسكم واطمنوا عليه

رضوانه وهى ماشيه معاهم : ربنا ما يحرج جلب حد على ضناه

ياسين بصله بشفقه وهو بيرد عليها : ياااارب

…………………………………..

كانت خارجه من عنده وبتاكل فى نفسها من الغيظ .. اللى ماقدروه ربنا يريحها بكلمه .. فالح بس يفرض شخصيته عليها ويحكم ويتحكم .. وهى ملهاش حق تعرف حاجه عن ماضيه ولا حبه القديم . . اظاهر ان نظرتها الاولى فيه كانت صح لما قالت عليه رجعى . فجأه لاقتها قدامها واقفه مع شوية ممرضات

قربت منها لاقتها مندمجه معاهم وبتسألهم عن بعض الحالات

وبتديهم تعليمات ينفذوها ..” نهال ” كانت واقفه متنحه مركزه فيها وبتفحصها من فوق لتحت وهى بتكلم نفسها

حلوه .. لا وطويله مناسبه لطوله ولبسها حلو .. عنده حج يعجب بيها .. . وبتتكلم بحراوى . بينها مش صعيديه .. ياترى سابتوا وغدرت بيه ولا ايه اللى حصل مابينهم وخلاهم اتفرجوا .. طب هما لسه بيحبوا بعض .!!