الفصل الخامس من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر
الفصل الخامس من رواية ست الحسن
…………………………..
عند ” نهال” و” رائف” اللى مابطلش اسئله عن ” نوها”
ايوه ياعنى ابوها من عيلة مين بالظبط
نهال مستغربه : يابنى انت مالك بعيلتها ولا عيلة ابوها
رائف بملاوعه وهزار : وااه مش اطمن عليكى ياغزاله شارده انتى
نهال ومش قادره تمسك نفسها من الضحك والهزار
غزاله شارده . والنعمه انت مخك ضارب . . يابنى انت متعرفش تتكلم جد شويه
رائف بجديه : ماشى نتكلم جد . عامله ايه فى الدراسه . ماشيه كويس ولا بتخلى ” مدحت ” اخويا يساعدك
نهال منفعله : يساعد مين . انا مش محتاجه مساعده من حد يابابا
مدحت مستغرب : خبر ايه يابت . متعصبه ليه كده
نهال بانفعال اكتر : بت لما تبتك . انا دكتور محترمه يافاشل انت
رائف بضحك : هههه ماشى يادكتوره يامحترمه
.الفون رن قبل ماترد عليه من تانى .. بصت لقت نمرته
نهال : ودا عايز ايه ده ؟
رائف بسؤال : مين ؟
دا اخوك الدكتور
قالتها وبعدين ردت على الفون قدام نظرات ” رائف ” المستغربه
الو السلام عليكم
مدحت : انتى مااتصلتيش ليه تبلغبنى ان المحاضره اتلغت
نهال وهى مستفزه : طب اديك عرفت ايه اللى حصل يعنى
مدحت : مااشى يانهال . وانتى فين دلوكت . فى المكتبه ولا خرجت مع اصحابك ولا بتعملى ايه ؟
نهال كانت هاتفرقع منه وهى بتتكلم
يعنى هاكون فين يعنى . جاعده مع ……
مكملتش لما لاقت ” رائف” بيشاولها بلأ عشان ماتقولوش
مدحت : جاعده مع مين ؟
نهال منفعله منه : مع البنات ياسيدى عايز ايه ؟
مدحت :طيب انا ساعه كده وهاخلص الكشف اللى عندى فى المستشفى وهاعدى عليكى اخدك
نهال بملل : ياواد عمى انا همشى مع البنات مش محتا..
قاطعها ” مدحت” : اجفلى يا” نهال” واسمعى الكلام
قفل السكه بعدها عشان يستفز نهال بزياده قدام نظرات الذهول من ” رائف” اللى فورا اتكلم بعد المكالمه
هو ايه الحكايه؟
نهال : الحكايه ياسيدى . اخوك محكم رايه انه يوصلنى فى الروحه والرجعه ومطلعش مشوار الا لما اقوله عشان انا جال ايه بجيت مسؤليته هنا
رائف بذهول : مسؤليته…
قالها وبعدها كمل بعدها بخبث
ايه رأيك ” نهال ” بدل ماتستنيه . اخدك انا نروحله المستشفى . اللى ان شاء الله هتبقى دكتوره فيها . اصل انا بصراحه عايز اعمله مفاجأه
نهال بتفكير : طب والبنات همشى من غير مااستأذنهم انا تجريباً مجعدتش خالص معاهم النهارده
