الفصل الخامس من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر
الفصل الخامس من رواية ست الحسن
نهال : يعنى ماكنش مهم عشان كانت معاكسيه عاديه والنهارده بس اللى زودها
طبعا لما شافك بتتمسخرى مع الزفت ده حس انك ساهله
قطع لسان اللى يجول عليا كده . ” رائف ” زى اخويا
خرج عن شعور وهو بيمسكها من دراعها تانى
مش اخوكى واياكى اشوفك بتهزرى تانى معاه فاهمه
نهال وهى بنتفض ايدها منه
فيه ايه هو انت صدجت ان خطببتك صح ولا ايه .
على العموم انت عارفنى كويس وانا مش محتاجه اغير من نفسى عشان ناس عجولها مريضه .
سكتت شويه وبعدين كملت
عن اذنك يادكتور
قالتها ومشيت سابته وهو على اخره . طلع غيظه وهو بيزيح كل اللى موجود على المكتب ورماه على الارض بغيظ …
…………………………………….
رجعت ” بدور ” البيت لقت فيه حركه غريبه واصوات خارجه من اوضة الضيوف بتبص لقت اختها ” نهله ”
بت يانهله مين عندنا
نهله بصوت واطى واكنها بتقول سر
عمك العمده وخطيبك ” معتصم ” جوا مع ابويا اديلهم ساعه
بدور الدم غلى فى نفوخها
وامك فين ؟
نهله : امى جاعده فى المطبخ جوا بتحضرلهم غدا
بدور بانهيار : غدددده
جرت بسرعه على والدتها اللى لقيتها فعلا فى المطبخ وبتحضر غدا
بدور بانفعال : انتى بتعملى ايه ياما . بتحضريلهم غدا انتى متعرفيش الزفت اللى جوا دا عمل ايه؟
نعمات بضيقه : عارفه يا” بدور” اللى حصل مافيش بيت فى البلد ميعرفش باللى حصل من ” معتصم” معاكى عند المدرسه
بدور بانفعال زياده : يعنى عارفين وبتحضرولهم غدا
نعمات بقلة حيله : يابتى ابوكى مسكتلهومش . بس بجى العمده عمايل يعتذر ويحايل فى ابوكى من ساعة ماوصل
بدور بانهيار ودموعها نازله من غير ماتوقف
يعنى خلاص ابويا سامح عن حجى ورضى على كده ياما
وقبل ماترد عليها دخلت ” نهله ” تنده
يا” بدور” ابويا بيجولك تعالى عنده عشان عمى العمده جاى يراضيكى
بدور بانهيار وعياط هستيرى : مش رايحه لحد مش رايحه
قالتها وخرجت جرى على اؤضتها اللى اول مادخلتها طلعت فونها تتصل فورا على جدها اللى مقعدتش كتير وفتح
اللوو .
بدور كانت بتشهق من العياط ومقدراش ترد . خلت جدها يقلق : مالك يا ” بدور” فيه ايه يابت ؟
حاولت تخرج صوت كويس من بين عياطها
ايوه ياجد … اللحجنى ” معتصم ” جاب ابوه واتصالحوا مع ابويا اتصالحوا ياجدى اتصالحوا
