الفصل التاسع من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري

يصمت لتندلع تلك النيران بصدرها و التى ان خرجت ستحرق الاخضر و اليابس، هل فعلا يحبها؟ فلماذا اذا يبتعد عنها و لماذا دائما ما يؤكد لها استحاله تلك العلاقه

تقترب رفيقتها نورهان منها بعد ان استاذن سامى بالرحيل لتهتف بمرح و مزاح ” هااا….نقول مبروك؟”

” مبروك على ايه انتى كمان؟ ده انتى ليلتك سودا “تجيبها خديجه و الشرر يتطاير من عينها فتندهش من رده فعلها لتردد بتخوف

” هو حصل حاجه و لا ايه؟ ده انا لسه شيفاكم مع بعض و قلت يعنى انه فاتحك فى الموضوع ”

تضع خديجه يدها على خصرها بسخريه و استهزاء و تردد بلسان لاذع ” مش بس فاتحنى…ده راح لعمر فى القاهره و طلب ايدى منه و خلى شكلى زباله قدامه و التانى فاكر انى بشاغله و انتى السبب انتى و جوزك، بجد ربنا يسامحك على حرقه الدم اللى انا فيها من ساعتها….ازاى يا بنتى انتى متقوليليش و لا تعرفينى؟ و ازاى جوزك يتصرف من دماغه و يبعته لعمر ”

تنظر لها نورهان بضيق و تردد بحده ” هو بقى عمر دلوقتى مش ابيه عمر؟ طيب ما تعترفى و تخلصينا و تقولى انك بتحبيه و احنا لما يجيى حد يسال اذا مرتبطه نقوله اه و نخلص الموضوع على كده ”

” انتى بتقولى ايه؟ بحب مين؟”ترددها خديجه بتردد فتجيبها نورهان ” انا صاحبتك و فهماكى جدا و يمكن اكتر من نفسك و شايفاكى و حاسه بيكى  …بس شيليه من دماغك يا ديچا مهاب اخو ابراهيم بيقولى انه معقد و مستحيل يتجوز و رافض اى ارتباط من اى نوع و اديكى شايفه كل زمايله اللى كانو فى الفرح متجوزين و عندهم عيال و هو الوحيد اللى مفكرش حتى فى الموضوع…يبقى بلاش تعلقى نفسك بحبال دايبه و بصى لقدام، دكتور سامى بيحبك و انا بقولك الكلام ده من زمان و هو مناسب ووشكله امور حتعوزى ايه اكتر من كده؟”

تنظر لها خديجه بضيق و غضب و تردد بحده ” حعوزك متتدخليش فى حياتى الخاصه و ملكيش دعوه بالموضوع ده تانى و يا ريت زى ما انا كنت فى حالى ايام موضوعك القديم اللى قبل ابراهيم و مدخلتش انتى كمان متتدخليش”

ترمى لها تلك الكلمات الاذعه و تخرج من ابواب الجامعه لتتجه لعملها و لكن يوقفها ذلك الصوت المألوف لها “خديجه”

تنظر خلفها فتجد عمها جلال و ابنه محمود يقتربا منها فتتوجس خوفا منهما و تنظر حولها فلا تجد احد من رفيقاتها فيردد جلال بصوت ساخر اجش ” جرا ايه يا بت عبد الرحمن، خايفه من عمك و لا ايه؟”