الفصل العشرون عشر من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

اوعى تقولى ان انت السبب فى اللى حصل دلوقتى حالا ده ؟

هز بدماغه يأكد لها مع ابتسامة سعيدة .. وهو بيقعد جمبها عالكنبة .. فتابعت هى :

ياراجل !! .. ايه الحكاية يا” يونس ” ؟ هو انت لسة متعلق بالبنت دى ؟

قال بتصميم:

عمرى ماشيلتها من دماغى .. ولا نسيت ان ” مدحت ” خطفها منى واتجوزها .. بعد انا ما اتقدمت لها وكانت عجبانى اوى ومازلت يا” مها ” .. بس انتى ايه رأيك ؟ مش لو سابهالى ورجعلك انتى .. ترجعوا حبكم القديم من تانى .. مش دا هايبقى افضل حل للجميع ؟

مطت شفايفها بزاوية وهى بتظرله بتفكير :

يااه يا” يونس ” .. دا انا اتمنى ..” مدحت” دا حب عمرى اللى ضيعته انا فى لحظة غباء منى .

…………………….

دخل ” ياسين ” على عجالة فى البيت الكبير.. يدور على بنته الكبيرة ” صباح ” يسألها عن حاجة ضرورى تخص الاكل .. ستات الدار نبهوه انها طلعت فوق ..

طلع الدور التانى وهو بينده بصوت عالى عليها

بت يا” صباح ” انتى يابت ..

هم ينده عليها تانى بصوت اعلى ولكنه اتفاجأ باللى خرجت قدامه فجأة .. من غرفة فاضية ترد عليه بخجل وصوت واطى .. رغم سنها اللى تعدى الخمسين :

صباح مش جاعدة هنا ياحاج ” ياسين ” .. هى طلعت الدور التالت تجيب شوية طلبات من فوق السطح .

اتنحنح فى الاول لجل يرد عليها بتماسك :

اااه.. معلش يابوى ان كنت زعجتكم .. بس انا مكانتش اعرف ان في حد هنا .

لا ولا يهمك يا حاج ” ياسين ” .. انا بس غيرت عبايتى بواحدة من بتوع ” صباح ” .. لكن انا نازلة حالاً دلوك .. عن اذنك .

اتحركت تتخطاه وتنزل قدام عيونه وهو مبلم ويدوبك قادر يتمتم مع نفسه بصوت واطى :

يابوى البيت بيتك يابوى .. هو انتى اتكسفتى .

فوقته “نيره ” اللى جات من خلفه من غير مايدرى .. وهى شكلها منعكش من التنضبف ..والغبار بان اثره على ملامحها .

مين دى اللى اتكسفت منك ياجد ؟

اللتفت عليها لقاها شابطة فى دراعه بغلاسه.. وهى بتبسم بخبث .. وصله معناه بسرعة .. نظرلها بذهول وقرف من منظرها

عايزه ايه يابت بشكلك المترب ده ؟

عايزة اعرف .. انت كنت بتقول ايه لخالتي ” رضوانه ” وخلاها اتكسفت منك ومشت .

بكف ايده ضربها كشاف على جبهتها:

بطلى برود يابت معايا .. وغورى غلسى على المحروس خطيبك ولا اقولك روحى اسبحى الاول من الغبار اللى كسا وشك ده