الفصل الثاني عشر من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

بلال بضحكه بشوشه : الله يسلمك ياباشا .. اعرفك بواد عمى .. الدكتور ” مدحت ” .

ياسر وهو بيسلم على ” مدحت ” : اهلا وسهلا بيك يادكتور .. اتفضلوا اقعدوا .. وااقفين ليه ؟! .

قالها وراح قعد خلف مكتبه وهما كمان قعدوا مطارحهم من تانى .

مدحت بسرعه : ها ياباشا .. ايه الاخبار عرفتوا مكانهم .

ياسر بتوتر وهو بيحط الورق اللى فى ايده عالمكتب

فى الحقيقه انا من ساعة ما اتصل بيا ” بلال ” وبلغنى .. بحكاية بنات عمكم .. و ادانى نمرة البنت اللى كلمتكم . وانا خدت الامر بجديه شديده ..

وعملت الاجراءات مع شركة الاتصالات بسرعه عشان اعرف المكان واطمنكم .. بس للاسف انا نفسى ما اطمنتش .

مدحت بقلق رهيب : ليه بس يا باشا ؟!

ياسر : لأن المكان اللى موجودين فيه خطر جداً .

بلال : هما موجودين فين بالظبط ؟!

ياسر : بحسب المكالمه اللى رصدناها من تليفون بنت عمكم .. فالمكان مش بعيد عن قريتكم .. لكن للأسف .. المكان دا يبقى فى الجبل .. وتحديدا فى قصر “حسين العربى ” اللى كان اكبر تاجر مخدرات فى التسعينات عندكم .. وكان عامل مملكه لنفسه هناك .

بلال : ايوه احنا عارفين بالحكايه دى .. بس كمان اللى نعرفه ان الحكومه جبضت عليه من زمان وعلى المجرمين اللى معاه .. دى كانت معركه رهيبه بينه وبين الحكومه و لحد تاريخنا هذا .. الناس بتحكى عنها .. والتانيه كمان .. دا محدش من الاهالى بيهوب هناك .. عشان القصص اللى بنسمعها وبتخوف الناس .

ياسر : اهو دا بقى المفيد .. عشان هجران الناس للمنطقه دى .. خلى مجموعة مجرمين يزرعوها بانجو وحاشيش ويسيطروا من تانى .. مستغلين ان محدش من الاهالى بيقرب عندهم.. بس اللغز بقى .. مين اللى جمعهم .. وسيطر عالقصر المهجور .

مدحت وهو بيغمض عينه ويتنفس بصعوبه

يعنى ايه ؟! .. بنات عمى مش هانجدر نجيبهم !!

ياسر : لا ان شاء الله هايجوا بس انا عاوزكوا تقدموا بلاغ رسمى وانا هاعمل المستحيل عشان اطلع بقوه من الظباط والعساكر ونهجم عليهم .

مدحت حس الدنيا لفت بيه وبقى مش قادر يتكلم ولايرد .. لكن” بلال ” جاوب بسهوله غريبه .

ماشى ياسيادة المقدم .. بس ممكن تسرع بالبلاغ والنبى عشان نلحج

…………………………

بعد ماخرجوا من القسم مكانش حاسس بنفسه وهو ماشى مع ابن عمه وقلبه هايتخلع من الرعب على حبيبته واختها اللى موجودين وسط مجرمين وقطاع طرق وفى حته مهجوره .. لدرجة انه فتح باب عربيته ومرديش يسوق