الفصل الاول من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

كل اللى فى القاعه انبهروا من جمال العروسه والشكل المنظم للحفله لكن المفاجأه كانت للحضور فهى ” نهال” اللى ظهرت بعد العروسه وهى لبسه فستان سهره نبيتى محتشم لكنه كان مبين رشاقتها بلاضافه للميكب اللى زود جمالها فسحرت كل اللى شافها وبقت الناس تتكلم على جمال العروسه واختها وهى كان باين اوى مبسوطه لفرح اختها

حربى كلم والدته وقال لها

شايفه يااما البت ” نهال ” اللى بتجول انها هاتتعلم بجت ازاى

هديه وعنيها منزلتش من عليها : شايفه ياولدى

……………………………..

مدحت كان وقف عربيته قدام القاعه وداخل من الباب الرئيسى فلقى اخوه رائف قدامه . بعد ماسلم عليه سألوا

ايه الاخبار ؟ الفرح تمام

رد رائف : اسكت ياعم الدكتور بنات عمك راجح جالبين الدنيا جوا سوا العروسه ولا ” نهال” كمان . دى النهارده حاجه تانيه خالص

مدحت اتكلم ببرود عكس اللى جواه : طيب وانت جاعد هنا ليه عالباب

رائف : لا ماانا مستنى جماعه صحابى من الجامعه

ادخل انت هاتلاجى ابويا وجدى جاعدين على طرابيزه واحده

دخل القاعه وكل اللى يشوفه من اقارب ومعارف كانوا بيسلموا عليه اما هو كان بيدور عليها حتى مااهتمش يشوف العروسه

فجأه لاقاها قاعده مع جدها بتهزر معاه . عينه كانت هطق شرار لما شافها بالميكب والفستان اللى خلاها حوريه بجمالها وبخطوه سريعه وصل عندهم

انتبهوا عليه لما اتكلم وهو بيسلم على جده

رد عليه الجد” ياسين” السلام وهو الضحكه ماليه وشه

اهلا بالغالى عقبال فرحتك ياولدى

وطى يبوس على كف ايدوا . اما هى اتلبخت الاول بطلته وهيئته وبعدها سيطرت على توترها قبل ماتتكلم

طب انا هاروح اشوف اصحابى ياجدى وانت عقبالك يادكتور

قالتها ومدت ايدها عشان تسلم وتمشى لكنها فوجئت لما قرص على كفها بكفه وهو بيتكلم بنظره رعبتها

ايه عملاه فى نفسك ده

فى اول اتلخبطت لما قالت : هه

وبعدها وبكل تحدى بصت فى عينه وهو بتقول : وانت مالك ؟!!!!