الفصل السابع و الثلاثون من رواية سجينتى الحسناء بقلم اسماء المصرى

ابتسمت موافقه على حديثه فهاتف رفيقه الذى كان لا يزال بالجوار فردد
_ انت مفيش فايده فيك ؟ بتتصل بيا ليه ده انا ملحقتش ابعد !؟

رد بحده
_ يا بنى دارين مش مستحمله تقعد هنا … افهم بقا .

رد عليه وائل
_ طيب … انا هتصرف ، استنانى نصايه كده

هتف بصيغه آمره
_ و كلم اهلنا طمنهم ، مامه دارين عندها الضغط و مش مستعد حد فيهم يجراله حاجه .

زفر اﻻخير باستسلام و ردد بحده
_ طيب يا سيف ، اخلص مع نور بس …لان اهلك هيبان عليهم و ممكن تكون لواحظ باعته عيون ليها يتأكدو من الخبر .

سأل بحيره
_ طيب هو مش المفروض موضوع نور يخلص انهارده ؟

اجابه وائل
_ ده لو متسهله ؟

عاد الوجوم لوجهه و هتف
_ و ايه اللى مصعبها ؟

تنهد بفروغ صبر هاتفا بضيق
_ دخول الحرش و رجالته فى الموضوع يا سيف اللى مصعبها ، و اقفل بقا انا سايق … هشوفلك مكان و ارجع اخدك .

زفر مستسلما و ردد بحنق
_ طيب … ربنا يهون عليهم الكام ساعه دول و يعديها على خير .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

اقتربت نور بتمهل و دفعت لواحظ لتنتبه اﻻخيره لها فغمزت اﻻولى لتتبعها و وقفتا بجانب احد الحوائط فاشعلت نور سيجارتها و رددت و هى تزفر دخانها ببطئ
_ كلمت الرجاله و بيقولو عندهم استعداد يخرجونا و ناخدهم بنفسنا لمكان الفلوس … ها ايه رأيك ؟

تخوفت لواحظ و رددت
_ طيب افرضى قتلونا و احنا هنكون فى حته مقطوعه ؟

فردت ذراعيها للجانب باستسلام و هتفت بضيق
_ انتى بتلاوعى يا معلمه .. و بجد انا بقا اللى مش مسئوله عن اللى ممكن يجرالك من وراهم ، و اوعى تفتكرى انك هنا تحت الحمايه مثل ؟ دول يجيبوكى من سابع ارض .

تنهدت بحيره و سحبت منها سيجارتها و استنشقت دخانها و رددت بتذمر
_ انتى مفيش سيجاره تشربيها الا و تكون ملغمه كده ؟ يا بنتى صدرك .

ابتسمت نور مردده بسخريه
_ طباخ السم بيدوقه يا معلمه .

تنهدت بحيره و هتفت بطيبه زائفه
_ انتى شايفه ايه ؟ انا خايفه بصراحه ليغدرو بينا !

اجابتها نور بحسم
_ انا كده كده مش فارق معايا … يا اخرج من هنا على رجلى يا جثه !! انما اقضى شبابى فى السجن ؟ هو ده المستحيل بذاته .

جلستا ارضا و تمعنت بالتفكير و حسمت امرها هاتفه
_ لا خلاص ، خليهم يروحو ياخدوا الفلوس بس هيكون معاهم رجالتى و بعدها ….

قاطعتها نور مردده
_ طيب ما تخلى رجالتك كلهم ييجو معانا بعد ما نهرب و هناك هنبقا قصادهم معانا حمايه و نديهم الفلوس و على اﻻقل نكون ضمنا اننا خرجنا .