الفصل السابع عشر من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل السابع عشر من رواية لأجلك نبض قلبي
هتف طفل بعفويه ” كنت؟”
ابتسم عمر و ردد ” اه كنت…لانى عندى اصابه و اضطريت اسيب الجيش، بس انا لسه قوى برده زى ما انا ”
ليخلع عنه سترته و يشمر عن ساعديه لتظهر عضلاته المرسومه بدقه اسفل قميصه الاسود و اتخذ وضعيات ابطال كمال الاجسام و هو يضحك بمرح و يصدر اصوات زئير فصفق التلاميذ بقوه و شردت المعلمه به بهيام
اكمل عمر حديثه ” و انا فى الجيش فى ارهابيين حاولو انهم يموتونى بس صاحبى و اخويا احمد الدالى الله يرحمه رمى نفسه قدام الرصاص و اخده مكانى و راح هو عاش فى الجنه عند ربنا و سابنى انا هنا ”
نظر الاطفال لزميلهم عمر فهم يعلموا اسمه بالكامل ( عمر احمد الدالى) فاخذت الهمهمات بالتزايد فى تساؤل و فضول هل فعلا يتحدث عن والد رفيقهم؟
ابتسم عمر ابتسامه ساحره و ردد بالايجاب ” ايوه يا ولاد…الشهيد البطل احمد الدالى، بابا عمر زميلكم هو اللى انقذنى من الموت و على فكره هو اسمه عمر على اسمى ”
ابتسم الصغير عمر و تحرك من مقعده و اقترب من عمر فحمله الاخير و قبله بصدغه و اكمل ” و من يومها و هو ابنى و انا ابوه، يعنى عمر عنده اتنين بابا…..واحد عايش عند ربنا عشان الشهيد يا ولاد مش بيموت بيفضل عايش بس فوق عند ربنا، وعنده بابا تانى اللى واقف قدامكم ”
انزله من احضانه و دخلت الاخصائيه مره اخرى تحمل بيدها الكثير من الالعاب و الهدايا فانحنى عمر لصغيره و ردد بحنين ” يلا يا بطل وزع اللعب دى على اصحابك ”
اخذ الصغير يضعها اما زملائه بالفصل و ردد عمر “ابنى بيحبكم كلكم و اكيد انتو بتحبوه عشان هو عسل و لا ايه رايكم؟….و دى هديه صغيره من عمر الكبير اللى هو انا و عمر الصغير صاحبكم…و يا رب تعجبكم ”
اجتمع الاطفال حول رفيقهم و اخذوا يشكروه و يحتضنوه و اقتربو من عمر الذى اخذ يقبلهم من وجناتهم و انتهى اليوم باخذهم لصوره تذكاريه على هاتفه لذلك اليوم المميز
نظر عمر لمعلمته و هتف بتساؤل ” انا ينفع اخد عمر معايا؟”
ردت بشرود فى ملامحه ” طبعا مفيش مشكله كده كده فاضل على خروجهم اقل من ربع ساعه ”
نظر عمر للصغير بفرحه و نزل على ركبتيه ليصل لطوله و حدثه بمرح ” يلا يا بطل هات حاجتك عشان انت حتيجى معايا ”
هلل الصغير بمرح و فرحه و اسرع بجمع متعلقاته الشخصيه و خرج مع عمر الذى وقف على جانب هادئ و اتصل بنهى ” انا خلصت مع عمر و زى ما قلتلك حخليه يقضى معايا الجمعه و اجيبه السبت بالليل و متقلقيش حيعمل الهوم ورك اللى عليه”
