الفصل السادس عشر من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري
الفصل السادس عشر من رواية لأجلك نبض قلبي
اجابها عمر بهدوء ” اعملى اللى انتى عيزاه فى الاجازه انما دلوقتى للمذاكره و الجامعه و بس و مش حعيد كلامى تانى ”
احتدت تعابيرها و ارتفع حاجبها لاعلى و عيناها تلمع بضيق فرددت بغضب ” ده اللى هو ايه؟ يعنى عمى طه موافق و معندوش مشكله و بصراحه مش فاهمه مشكلتك ايه؟”
حاول ان يتحكم بانفعلاته فردد بهدوء ” مش حكرر كلامى تانى يا ديچا و اللى قولت عليه يتسمع ”
” بصفتك ايه؟” رددتها مباغته فالتفت لها بتسرع و اقترب منها و احنى راسه ليقلص المسافات بينهما فحاول عدى تهدئه و لكنه اوقفه بحركه يده و ردد بهدوء مصطنع ” بصفتى الوصى عليكى و ولى امرك”
ابتسمت بغل و رددت بتهكم ” كلها 5 شهور و الوصايه تترفع”
اومئ براسه و ردد بصوت اجش ” و لحد ما تترفع الوصايه يا خديجه حتعملى اللى انا اقول عليه ”
ليمسك ذراعها بقسوه وسط توسلات حياه و هاله بان يتركها فصرخ بهما ” محدش يدخل ”
ثم نظر لها و اردف بضيق ” و حتى بعد الوصايه ما تترفع برده حتعملى اللى انا عايزه….و اظن انتى فهمانى ”
تفهم كل من والداه و حياه و هى بالطبع تلميحه على زيجتهما فاحتقنت الدماء بعروقها و رددت باستهزاء ” كله حيخلص فى اوانه يا ابيه عمر ”
ابتسم من سخريتها و ردد ببسمه ” و لحد ما يخلص يا ديچا…حتعملى اللى اقوله و بس، يعنى لما اقول مفيش شغل يبقى مفيش شغل…..مفهوم؟!”
تحدثت حياه بمهادنه و سلبيه كعادتها ” خلاص يا عمر…اللى انت شايفه، بس سيبها عشان خاطرى ”
نظرت لها خديجه بتخاذل فهى سلبيه ضعيفه الشخصيه و دائما ما يضيع حقها هى و من معها بسبب سلبيتها و ضعفها فحركت راسها باستسلام و حسره على حالها
قطع ذلك الشجار صوت هاتف عمر المعلن عن اتصال وارد ليجد المتصل نهى زوجه صديقه الراحل فاجاب بلهفه ” نهى…..خير فى ايه؟”
اجابته نهى باكيه ” عمر عامل مشاكل فى المدرسه ده يا دوب المدارس بدءت من اسبوع و هو كل يوم مشكله و انهارده ضرب زمايله فى الطابور و المدير رجعه و طالب ولى امره ”
تبكى بحرقه و تردد ” انا مش عارفه اعمل ايه؟ و اتصرف معاه ازاى؟! تصرفاته بقت غريبه اوى يا عمر…انا عارفه انك مشغول بس معلش تعالى على نفسك شويه و حاول تيجى نشوف حل ”
اجابها عمر بضيق ” ايه الكلام ده يا نهى؟عمر ده ابنى و انا المسئول انى اشوف ماله….متعيطيش انتى بس و انا نص ساعه و حكون عندك “
