الفصل الواحد و العشرون من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

لا صاحب اعمال ياحلوة .. بس برضك صعيدى لكن ايه بقى .. انا قضيت نص عمرى فى اسكندرية .. يعنى تقدرى تقولى كده .. اسكندراني صعيدى.. تحبى بقى اطلبلك حاجة تشربيها.. حكم محسوبك يفهم فى الاصول قوى .

ضحكت بصوت عالى ترد عليه :

ماهو واضح ياباشا .. واضح قوى كمان .

رفع ايده ينده على الجرسون بحماس ينفذ رغبة البنت .. ولكنه رخاها تانى لما لمح ” معتصم ” داخل مع واحد شكله مهيب من لبسه وهيئته .. وبيطلعوا الدور التانى من الملهى او الكازينوا .. مندمجين فى الحديث مع بعض وخلفهم الحراس الشخصين.

مالك ياباشا ؟ هو انت غيرت رأيك ولا ايه ؟

التفت للبنت يسألها :

قوليلى ياحلوة .. هو انتى تعرفي جوز البهوات اللى هناك دول ؟

شبت بعنيها تسأله :

بهوات مين ؟

اللى طالعين قدامك الدور التانى دول.

اه دا ” معتصم ” ابن العمدة هاشم ومعاه ” سراج ” بيه نائب الدايرة هنا .. هو انت متعرفوش .. امال بتقول صعيدى ازاى ؟

ياستى ماتتعصبيش .. انا من البلد اه .. بس نازل قريب ولسة معرفتش بهواتها .. لكن انت بقى بابنك خبرة .

قال الاَخيرة بغمزة بعيونه .. وهى استجابت لها بضحكة بصوت اعلى من اللى فات قبل ماترد عليه :

طبعاً امال ايه ؟ دا انا من عمر ١٧ هنا واعرف كل البهوات اللى بتجي المحل.. يعنى مثلاً .. معتصم ده كان بيحي مع والده وبعد الراجل ما اتحبس ..حل هو محله فى قعدته مع ” سراج” باشا .. والإفندى اللى داخل ده دلوقتى ..

فين ده ؟

اللى طالع على السلم اللى قصادك ده .. دا يبقى ” نوفل معروف ” دا بقى بتاع كله .

سامح وعيونه متابعة الراجل اللى شاورت عليه:

دا قعد مع الاتنين.. هو كمان صاحبهم ؟

صاحب مين ؟ هو دا يعرف يصاحب أساساً .. دا ابوه القرش .. اكيد في مابينهم مصلحة .

هز دماغه بتفهم وهو بيوزن فى كلامها :

متشكرين قوى ياحلوة على المعلومات الجامدة دى .. اسمك ايه بقى عشان نتعرف اكتر؟

اسمى ” سهر ” ياباشا .

ياعيون الباشا .. انا هاطلبلك ازازة بحالها ياست ” سهر ” لجل حلاوتك دى وكلامك اللى زى العسل .

……………………………

وعلى طرابيزة السفرة الكبيرة.. جلسوا الجميع يتناولوا اكلهم من ستات وبنات العيلة مع بعض الاطفال .. اللى ملحقوش مائدة الرجالة.. فى جو اسرى حميمى يفضل فى الذاكرة مهما طالت السنين .. وعلى صوت القراَن اللى واصلهم من المندرة .