الفصل الثاني من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

اااه … حاضر يا” نهال ” .. ان ماكنت ادبحك واشرب من دمك مابجاش انا .. اااه .

قالها بغيظ وغل وهو بيقوم من عالكنبه .

…………………………

خرجت ” نجلاء” للجنينه .. لقت ووالدتها وجدها ” ياسين ” بيفطروا على طرابيزه صغيره فى الجنينه .. لفت تقعد جمبهم وهى بتصبح .

صباح يا امى … صباح الخير ياجدى .

صباح بابتسامه سعيده

صباح الهنا ياجلب امك .

ياسين

صحيتى ليه بدرى بس يابتى ؟!.. انتى لحجتى تنامى .

اعمل ايه بس ياجدى ؟!!… انا من ساعة ماوصلت وانا مش شبعانه نوم .. عشان غيرت فرشتى .

صباح بحزن .

معلش يابتى .. الله يجازى اللى كان السبب وحرمك من الجيه هنا بالسنين .. لا بيرحم ولا….

خلاص يا” صباح ” .. اللى فات مات .

قالها ” ياسين ” بمقاطعه عشان يوقفها وتاخد بالها .

حاولت ” نجلاء ” ترسم ابتسامه على وشها وهى بتقول .

عنده حق جدى ياماما .. ومدام ربنا هدى ” سامح ” فى الاخر وجابنا .. يبقى مافيش داعى للكلام .

شدتها صباح وباسة على راسها قبل ما تقول

ياحبيبتى انتى ياجلب امك .. طول عمرك هاديه وراضيه بناصيبك .

ياسين كمان

ربنا هايكرمك كتير جوى يابتى .. عشان صبرك على جوزك وعمايله وحرمانك من اهلك .

صباح بانفعال

صدجت يا بوى .. بس انا نفسى دلوك اجوز ” وائل ” من هنا عشان اربطها هى وعيالها بالبلد .

وليه مكانوش انا .. دا بالعكس انا هربطهم اكتر .

قالتها ” نورا ” اللى ظهرت فجأه وسمعت الكلام .. صباح وهى بتضحك

وااه يامضروبه .. انتى مش هاتكملى جامعتك ؟!.

نجلاء بغيظ

سيبيها يا امى .. دى هاتشلنى بعمايلها وهزارها السخيف .

ياسين بضحكه

نجوز اجوكى الاول دلوك .. اللى معجبتوش ولا واحده امبارح .. وبعدين ندور عليكى .

نورا بحماس .

لا ماخلاص ياجدى .. وائل قالى ان عجبتوا بنت فى الفرح وكان عايز يسالك عليها .. يعنى الدور بقى عليا .

الكل انتبه لها بحماس و” صباح ” كان ليه السبق فى السؤال .

صح كلامك دا يا” نورا” .. طب هى بت مين فى البلد واسمها ايه ؟!..جولى يابت .

نورا وهى متنحه والاكل فى بقها .

يا ستى انا معرفش اى حاجه عن البنت .. انا كل قالهولى انه شاف عجبتوا قوى .

ياسين بعصبيه

طب اجرى بسرعه روحى اندهيلوا .. ولو نايم صحيه .. ولا اجولك انا رايح بنفسى اشوفه .