الفصل الواحد و العشرون من رواية سجينتى الحسناء بقلم اسماء المصرى
الفصل الواحد و العشرون سجينتى الحسناء
السبب فى الخراب اللى بيحصل ليه ؟
اجابها بتنهيده حاره
# عشان السحر و الاعمال ربنا ذكرها فى القرآن يعنى موجوده ، بس محدش يقدر يضر حد الا باذنه وحده و ابنك بيصلى و بيعرف ربنا و صعب حد يقدر يأذيه بالكلام الفارغ ده ، انما انتى اذتيه فى نفسيته لما اتخيل انك ممكن تعمليله عمل
هتفت بقهره
# بس انا مظلومه و الله … ده انا اموت فدا ولادى
اماء مبتسما و معقبا
# يمكن يكون ربنا حب يدوقك يعنى ايه ظلم عشان تحسى بالمظلوم
علمت انه يقصد دارين بحديثه فاطرقت راسها بضيق و حزن و عادت تنظر له بتوسل هاتفه
# دور عليه يا طلعت …لاقيلى ابنى و فهمه انى مظلومه و انا و الله من انهارده مش هتدخل فى جوازته و لا هزعل خطيبته ابدا
••••••••••••••••••••••••••••••••
دارت معارك طاحنه برأسه و جلس منتظرا حضور رجال العائله فامتلئت الغرفه بالسكون القاتل الا من صوت تنفسها و تهدجها الواضح له انها تعانى و لكنه حقا بتلك اللحظه لا يستطيع التخفيف عنها او مواساتها و مؤازرتها فيكفيه ما يعاصره
تنحنحت بعد ان دام صمته طويلا هاتفه بصوت متحفز
# سيف!!
رفع وجهه ينظر لها فابتلعت بصعوبه و هتفت بغصه مؤلمه متنازله عن كبرياءها
# هتسيبنى ؟
لمعت عينه بدهشه مجيبا
# انا قلت كده ؟
اجابت و هى تحاول كتم بكاءها
# تصرفاتك بتقول كده
اطرق راسه بتعب مجيبا
# انا مضغوط جامد يا دارين ….ارجوكى متضغطيش انتى كمان عليا
لم تتمالك نفسها فبكت بقهره و ظنت انه سيتجه ناحيتها ليحتضنها ربما او ليطمأنها و يخبرها ان كل شيئ على ما يرام و لكنه لم يحرك ساكنا فحقا قد خارت قواه و لا يعلم احد بما يثور بداخله سواه
عندما لم تجد منه رده فعل رددت بقهره
# انا غلطت فى ايه ؟ ده كان جوزى…..
قطعت كلماتها فور ان رفع وجهه ينظر لها بحده و عيون تطلق شرر محذرا اياها
# انا كام مره اقولك متجبيش سيرته قدامى
انتفضت من مكانها هاتفه بضيق
# ليه ؟ فى الاول و الاخر انا كنت متجوزه و مش ذنبى انه طلع ندل و نصاب و خاولت اخد حقى منه و انا اللى رفضت
انتقض هو الاخر على اثر صياحها هاتفا بحده اجفلتها بل و جعلت كل من ليلى و فدوى يدلفا للغرفه فى محاوله بائسه منهما لفهم ما يدور
# اخر مره هحذرك يا دارين …. متجبيش سيرته قدامى ، انا بحاول انسى انك كنتى متجوزه قبلى و بحاول اتعايش ان فى راجل غيرى لمسك و الاكتر من كده بحاول انسى شكلك و انتى فرحانه و بترقصيله فبلاش تزودى الموضوع عليا
حاولت فدوى التدخل هاتفه بتردد
# اهدى يا بنى و كل حاجه و ليها حل
جلس يطرق راسه لاسفل مشعلا سيجارته هاتفا بضيق
# سيبونا لوحدنا يا جماعه من فضلكم
نظرا لبعضهما البعض بحيره فسحبت ليلى حماتها من ذراعها و خرجتا لتركهما بمفردهما كما ناشدهما
فور خروجهما وقف و اتجه ناحيتها منتصبا بطوله و هيبته و تحدث بجرأه
# انتى ازاى تسمحيله يصورك بالشكل ده ؟
اجابت باكيه
# كنت مديه الامان زى اى زوجه….انت مراتك مكانتش بتحاول تبسطك ؟
جحظت عيناه بغضب اهوج و رفع سبابته بوجهها مقوسا فمه محذرا
# داااارين …. اوعى فى مره تعملى مقارنات بينك و بينها ، و الاسوء من كده انك تقارنى بينها و بين الحيوان ده
شعرت كم ان زوجته الراحله خطاً احمراً لن تستطيع التجرؤ و المساس به فرقرقت صوتها هاتفه بضيف
# انا مش بقارن … انا بسأل اللى عملته ده كل الستات بتعمله و لا انا كنت حاله شاذه؟
ضغط باسنانه على شفته محاولا كتم النيران المندلعه بداخله و ردد
# فى كتير بيعملوه بس ….
قاطعته صارخه
# يبقا فين غلطى ؟
صاح مجيبا
# غلطك فى اختيارك ….غلطك فى تساهلك انتى و اهلك فى ابسط حقوقك ، غلطك كبير و اكبر من إن اى راجل يتحمله على نفسه
القى كلماته فامتعض وجهها ليستدير و يوليها ظهره عاقدا ساعديه خلف ظهره و نظر من نافذه الغرفه المطله على الشارع و ردد بزفير قوى
# انا بعمل المستحيل
