الفصل الثالث و العشرون من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر
الفصل الثالث و العشرون من رواية ست الحسن الجزء الثاني
والله يا عاصم زي ما بقولك كده؟ بس بت عمك هى اللي مجنونة.
معلش يامدحت ماتلومش عليها .. انت شوفت بنفسك الصور اللى وصلالها.. دى ناس عايزة الخراب ما بينكم
رد بعصبية رغم تعبه .
-ولما مالومش عليها هى فى حاجة زي دى؟ الوم على مين بس؟ رخت ودانها لناس تفتن مابينا .. واما اسألها عنهم مش عايزة تقولي مين ؟ يبجى انا هاعرف احل المشكله دى ازاي بجى قولى ؟
كان خرج من غرفة مكتبه فى المستشفى وماشى فى الطرقة وهو بيسمع ل” عاصم ” .
طب اسمع مني يا” مدحت ” .. مش يمكن تكون اللى اسمها مها دى هى اللى مرتبة الموضوع ده كله .. عشان ترجعلها .
قال بثقة :
اسمع انت ياعاصم .. انا اكتر واحد عارف مها .. هى فيها كل العيوب .. لكن اللعب الزبالة ده .. اخر واحدة هى تعمله ..عشان دى مناخيرها فى السما وعمرها ماتنزل للأسلوب ده .
امال مين بس دا اللى يقدر يعملها .. وكمان معاه صورك القديمة.
وصله صوت عاصم بحيرة فى الوقت اللى انتبهت فيها كل حواس مدحت وهو شايف غريمه قدامه وسط مجموعة من الزملة بيضحك ويهرج ..فقال بابتسامة باهتة :
اللى قدر يعملها .. واحد عارفني كويس يا”عاصم “وعارف تاريخي مع مها .. لا دا مش،عارف تاريخي وبس .. دا كان طرف اساسي فى جميع الصور القديمة بتاعة الجامعة .. السافل وقليل الاصل .. انا هاعرف اربيه كويس !!
صوت المنبه المزعج .. جعلها تصحى وتفوق من نومتها غصب .. اتعدلت فى فرشتها بتأفف تطفيه وتخلص من زنه .. فانتبهت لنفسها وهى نايمة على السرير وحدها .. تمتمت بتوهان :
هو امتى صحي ده ؟ ولا هو مانمش جمبي اساساً ؟
اتعدلت ترفع نفسها وتنزل من على السرير ..خرجت من غرفتها تدور عليه .. وجدته فى غرفة المكتب .. واقف قدام الشباك ومج القهوة فى ايده.. بينظر بعيونه للشارع المزدحم بالعربيات والناس اللى رايحة جاية فيه على شغلها ومصالحها .
هو انت امتى صحيت بالظبط ؟ولا انت منمتش جمبى اساساً ؟
اللتفت يرد عليها بملامح مش مقروءة نهائى :
كويس انك صحيتي يادكتورة.. البسي يالا ولا افطري الاول عشان اوصلك على جامعتك .
قدمت بخطواتها لداخل الغرفة تسأله باندهاش:
هو انت لسة زعلان مني يامدحت ؟ دا انت مجاوبتش على سؤالي حتى .
رفع المج يشرب منه بهدوء قبل مايجاوب بنفس الهدوء :
