الفصل الرابع عشر من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

فى بيت ” محسن ”

هديه وهى بترمى ملايتها بقرف ..بعد مارجعت هى وجوزها وابنها من عند ” ياسين ”

ياساتر يارب .. اخيرا وصلت بيتى .. جطيعه حيلى اتهد

محسن : معلش هو كان يوم صعب .. بس الحمد لله .. العزومه عدت على خير .. واصحاب ” بلال ” انبسطوا .. دا حتى كان باين من كلامهم .

حربى : ايوه يابوى .. والبركه فى البنته ..دا ” نهال “و “بدور” و” نيره ” .. نظموا السفره كده .. وخلوا منظرها يشرف .

هديه وهى بتمسك فى رجليها : ايوه ياحبيبى نظموها .. وهما لجيوا حاجه تانى يعملوها .. بعد ما جعدوا اليوم كله بره مع وامهاتهم وعرسانهم .. ينجوا شبكتهم .. وسابونا اناو “صباح ” الشجايا .. نطبخ ونعدل وننضف لوحدينا .. هما يفرحوا ويتهنوا وانا يتهد حيلى على الفاضى .

محسن : باااه .. يتهد حيلك عالفاضى .. خبر ايه ؟! ..دى حتى ماكنتش ليلتهم

هديه بنظره كلها غيظ : ايوه طبعا .. ماانا عارفه ان ليلتهم بكره .. يعنى هاتمرمر واتشندل تانى .. وزياده كمان اتحسر .. عشان ولدى مش عريس معاهم .

يووووه احنا ماهنفضهاش بجى من السيره دى .. انا جايم انام وسيبهالك .. عيشه تجصر العمر .

قالها ” محسن ” وهو بيقوم وينفض جلابيته ومشى على طول

حربى اللى استنى بعد ما والده مشى

ليه كده بس ياما .. ماكل شئ نصيب .

هديه بريبه وهى بتضيق عنيها وقاعده متحفزه

جولى ياواد انت .. انت ايه اللى ماهديك كده ؟! .. بعد ماكنت هاتموت على اى واحده فيهم !! .

حربى وهو بيبلع ريقه

ما انا فى موضوع كده .. بجالى فتره .. كنت عايز اكلمك فيه ياما .

هديه وهى بتمد نفسها لقدام : موضوع ايه ؟!.

…………………………….

بدور وهى بتلف بفستانها وهى فرحانه بيه

ايه رأيك يا “نهوله ” ؟! .. شكله يجنن صح .

نهال برزانه وهى قاعده على فرشتها وماسكه تليفونها – جميل يا” بدور ” .. ولا يج عليكى كمان .

بدور بلهفه وهى بتشاور بايديها عالفستان اللى لابساه

بس عايز يضيج شويه هنا عند الوسط .. اصلى حساه واسع جوى

نهال على وضعها : وريه لامك وخليها تظبطهولك

بدور : انا فرحانه جوى يا” نهال ” .. حاسه ان دى اول مره اتخطب .

نهال : ربنا يتم فرحتك على خير .

اخدت بالها اخيرا من الحزن اللى ظاهر فى صوت ” نهال ” .