الفصل الثالث من روايه سجينتى الحسناء بقلم اسماء المصرى

زفر انفاسه بحده و عاد ليباشر اعماله و لكن ليس قبل ان يوقع على طلب اجازه و يذهب بها لرئيسه حتى يطلب موافقته

دلف مكتب مأمور السجن و حياه بالتحيه العسكريه و وضع امامه طلب الاجازه فنظر له المأمور و هتف بحبور
# اقعد يا سيف

جلس الاخير و انتظر موافقته فردد المأمور
# تعيش و تفتكر…مش الاجازه عشان السنويه برده؟

اماء له بصمت فوقع عليها الاول على الفور و هو يردد
# انت من غير حاجه مش بتاخد اجازات خالص، بس خلص الزيارت بتاعه بكره عشان تاخد الاجازه و ميكونش وراك شغل متعطل

حياه برسميه بعد ان وقف مكانه و ردد بتأكيد
# اكيد يا فندم

ابتسم له المأمور و هتف
# و روح مكتب رئيس المباحث خلص معاه الزيارت الخاصه و امضيها عشان الساده المحامين يتقابلو مع موكلينهم

حرك راسه بالايجاب يهتف بعمليه
# تمام يا فندم
♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕

اسند راسه على ساعديه متكئا على سطح مكتبه يفكر بعمق حتى تحدث محاميه ناصر الصواف باستفاضه
# كده الجلسه الجايه و بالادله دى كلها و بشهاده الشهود و لو ثبت عليها سبق الاصرار و الترصد يبقى الحكم حيكون…..

قاطعه اكرم
# انا من الاول قلتلك بلاش اشهد بالكلام ده

اجابه محاميه
# يا اكرم بيه انا فهمتك اننا فى غابه و يا تبقى جانى يا مجنى عليه و لو سيبنا فاتحه صغيره ممكن يدخلك منها سرسوب هوا يفتح علينا ابواب جهنم

زفر باستسلام و هتف
# دارين متستاهلش كده….. بس

ضحك ناصر و ردد بسخريه
# هو انت حتكدب الكدبه و تصدقها و لا ايه يا اكرم!! ده احنا دافنينو سوا

نظر له بنظرات حارقه و هتف بغل
# دى كانت شورتك من الاول…. و انا حبيتها بجد

ضحك ناصر ساخرا و ردد
# بقولك ايه يا اكرم…. انت لا بتعرف تحب و لا بتحس من الاساس فبلاش النمره دى عليا، خلينا نركز فى القضيه لان الغلطه فيها بفوره

تنهد بعمق و اطرق راسه يحركها بالايجاب فاكمل ناصر
# دلوقتى انت لازم تركز تفكيرك فى المقابله بينك و بين ابوها لان دى حيترتب عليها حاجات كتير اوى
♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕

وقفت تصفف شعرها الغجرى بعد ان تحممت بنفس الطريقه المهينه و امام نظيرتها من المسجونات فاغلقت عيناها بالم و حسره على حالها حتى انتهت من تصفيفه فاقتربت منها لواحظ تهتف بسخريه لاذعه
# يا ختى شعر ده و لا مقشه؟

اجابتها سجينه اخرى بتنمر
# اصل الشعر ده بيقولو عليه كيرلى يا معلمه لواحظ