الفصل السادس من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

………………………………

بثينه بلهفه : طب وانتى كان ردك ايه

نوها كمان بلهفه اشد : اوعى تكونى باوظتى الدنيا زى عوايدك

بثينه : والنبى شكلها بوظت الدنيا

نوها : انتى هاتجوليلى دى صحبتى وانا عارفاها

نهال بعصبيه : باااااس صدعتونى يخرب بيوتكم . انا الغلطانه انى جولتلكم

بثينه : غلطانه دا ايه . دا احلى خبر سمعتوا منك

نوها : اه والله عندك حج . انا كان جلبى حاسس . بس هى مكنتش مصدجه

بثينه وهى بتزغدها فى دراعها : اييييه .. مالك سرحانه فى ايه

نوها : ايوه صح يا” نهال” انتى مالك شكلك مخطوف كده ليه ؟

نهال : مش عارفه . حاسه نفسى خايفه

نوها : خايفه ليه . مش دا اللى طول عمرك بتحلمى بيه

نهال : ايوه صح اللى بتجوليه . بس انا كنت اقنعت نفسى انى اشيله من مخى من ساعة مااتجدم لأختى وحطيت مستجبلى هدف جدامى

بثينه : وايه اللى هايمنعك عن تحقيق هدفك . بالعكس دا يمكن يساعدك كمان

نهال بتوتر وخوف : ممش عارفه !

نوها : انا عارفه انك خايفه عشان اتجدم لأختك سابج صح

نهال سكتت و” بثينه” اتكلمت : نصيحه منى يا” نهال” تشيلى الموضوع دا نهائى من مخك . دا قالك انه بيحبك ودى تكفى انك تأسسى بيها حياه جميله مابينكم

نهال : عندك حج فى كلامك .. بس فى حاجه تانيه

الاتنين مع بعض : ايه تانى ؟!

نهال وهى بتفرك فى ايديها بتوتر : بصراحه .. انا من ساعة ماكلمنى وانا مش عارفه اتعامل معاه ومكسوفه جدا

البنات بهزار وتريقه : ياختى كميله . انتى بتتكسفى يابطه . ياسلام ياجدعان . ” نهال” بتتكسف !!

نهال بغيظ : ابوشكلكم انتو الاتنين .

.. ……….. . ………………

محسن كان قاعد مع مراته ” هديه” وولاده بيتغدوا لما دخل عليهم ” حربى ” بصوت عالى

بدور اتفلتت ياما . ” بدور” اتفلت يابوى

محسن مخضوض : يخرب مطنك ياشيخ . مش عاوف تجول السلام عليكم الاول

حربى بعد ماقعد ياكل معاكم . ماشى يابوى سلام عليكم

محسن باصله مخنوق و” هديه” هى اللى اتكلمت

وانت توك ماعارف . دا انا سمعانه من امبارح عشيه

حربى : طب ليه مجولتليش ياما ؟

هديه : الخبر جانا بليل بعد ابوك مارجع من عند جدك

حربى والاكل فى بقه : صح يابوى . طب ما تجولنا اللى حصل ايه

محسن وهو قرفان منه : وانت مالك باللى حصل . او هى تتفلت ولا لاه

حربى : كيف يابوى عشان اتجدملها تانى واتجوزها