الفصل السادس من رواية ست الحسن للكاتبة امل نصر

حاضرتك عايزنى فى حاجه يادكتور ؟ قالتها بعمليه ورسميه وهى واقفه قدامه بوش جامد وغامض تجاهل هو لهجتها الغريبه واتكلم بحسم : ادخلى واجفلى الباب وراكى حاولت تبقى طبيعيه وماتخليش الخوف اللى جواها يظهر قدامه فدخلت بهدوء وردت الباب لكنها اترددت انها تقفله . وقبل ماتلف بدماغها ناحيته فجأه لقت ايد قويه بتقفل باب المكتب بقوه الجفل يكون كده . انتى خايفه عالباب قالها الاخيره وعينه فى عينها . والمسافه مابينهم قريبه جداً . اربكها بزياده وماقدرتس تنطق بكلمه . دى ماخدتش ثانيه فى ترددها . امتى قام من مكانه وبسرعه دى بس . لكنه كان كريم لما رجع على طول وقعد مكانه ورا المكتب حتى عشان تقدر تتنفس هاتفضلى واجفه مكانك جمعت شجاعتها وسألته : انت كنت عايزنى ليه ؟ قام من مكانه ووقف قصادها يسألها انتى مالك ؟! نهال عملت انها مش فاهمه : مالى كيف يعنى ؟! مدحت بانفعال واضح : انتى هتستهبلى وتعملى نفسك مش فاهمه .. ارن عليكى ماترديش استناكى عشان اوصلك الكليه تسبينى اتلطع بالساعه وفى الاخر اعرف من بواب السكن عندكم انك مشيتى مع زميلاتك فى السكن من غير ماتعبرينى ولا تديلى فكره وبعد دا كله عامله نفسك مش فاهمه نهال : انا اسفه انى مارديتش على تليفونك بس احب اجولك انى من هنا ورايح مش هاركب معاك تانى عربيتك ولا هاسمحلك توصلنى مدحت وهو بيحاول يستوعب كلامها : نعم !!! .. سمعينى تانى . مش هاتسمحيلى !! . وبعدها كمل وعنيه بطق شرار : هو انا لما حكمت انك مافيش روحه ولا رجعه للكليه غير معايا . كنت خدت اذنك . نهال بقوه : بصفتك ايه تحكم وتتحكم ؟ ارتبك فى البدايه وكان هاين عليه يطلع اللى فى قلبه بس فضل يقولها اجابته العاديه معاها : بصفتى واد عمك وانتى هنا مسؤليتى نهال وهى باصه فى عينه : والناس هاتعرف منين انك واد عمى مش يمكن يفتكرونى بنت مش كويسه أو ... يفتكرونى ساهله اتخض من اجابتها اللى فيها تلميح واضح للى قالهولها امبارح . فى البدايه سكت وهو عينه فى عينها اللى بتوصل رسايل واضحه بلومها ليه وبعدها سألها بهدوء يعنى هو دا السبب اللى مخليكى زعلانه منى ؟ نهال بألم واضح فى عيونها : يعنى انت عايزنى ابجى مبسوطه لما تتهمنى انى ساهله وبخلى الناس تاخد فكره غلط عنى . قالت الاخيره بصوت مبحوح وعنيها بتلمع بالدموع هو شاف كده وحس بنغزه فى قلبه اللى اتألم لألمها انا أسف ان كنت جرحتك ؟ قالها بصدق واضح فى عيونه .. ساعتها دموعها نزلت منها بغزاره وكأنها كانت مستنيه الاذن . بقت تمسح فيها وتحاول تدارى وشها منه . مسكها من ايدها يقعدها على كنبه موجوده فى مكتبه وهو قلبه واجعه لدموعها اللى نازله بسببه . بعد ماقعدت . مسح باأيديه . دموعها . خلاص بجى اعملك ايه عشان تسامحى قالها بصوت ضعيف وحنين وهى حست بيه فرفعت عينها تقابل عينه اللى كانت بتنطق بكلام نفسه يقولهولها بس مش عارف الطريقه اتكلمت وهى حاسه بالتوتر منه متعملش حاجه خلاص . بس انا عايزاك تفهم كويس انا عمرى ماهزرت مع حد غريب عليا . ورائف ده بالنسبالى اكتر من اخ انا عارف قالها بسرعه وايجاز قبل ماتخلص كلامها فسألته نهال : طيب ليه بتدايج لما اهزر معاه ؟ مدحت من غير تفكير : عشان بغير !!!! ارتبكت من اجابته وهى مكدبه ودانها فكانت باصه ليه وكأنها بتستفسر عن الاجابه وهو فهم فكمل بجرأه ايوه بغير منه . ومن اى حد يكلمك ولا يهزر معاكى انا نفسى مكنتش اعرف بالعيب دا فيا غير لما حبيتك . يمكن عشان اول مره احب حجيجى وبجنون كمان . اتكسفت اوى ووشها جاب مية لون وهى بتهرب بعنيها منه . بالعافيه نطقت ترد عليه بتوتر ملحوظ انت بتجول ايه بس . اانا جايمه قالتها وهى بتقوم فعلا لكنه مسكها من ايدها يوقفها مدحت : انا عارف انك مكسوفه والكلام ده ممكن يكون صدمه ليكى . بس انا نفسى اسمع اى خبر حلو منك قريب عشان افرح ابويا وامى لكن كمان هاسيبك براحتك عشان تبقالك حرية الاختيار هزت بدماغها موافقه عشان تمشى بسرعه وتهرب منه لكن قبل ماتوصل للباب نده عليها نهال .. ملكيش اى عذر لو مابلغتنيش بعد ماتخلصى عشان اروح بيكى هزت بدماغها تانى وجريت تخرج بسرعه وهى بتسأل نفسها هاتقدر تكلمه ازاى تانى ولا تركب معاه بعد الكلام اللى قالهولها وهى مقدراش تحط عينها فى عينه من الكسوف . اما هو وكأن زاح حمل تقيل من على صدره بعد ماخرج اللى فى قلبه وكل مايفتكر كسوفها يبتسم بسعاده على حبيبته اللى بتحاول دايماً تظهر قوه وجرأه لكن فى نفس الوقت خجوله جداً .................................. عاصم كان خرج من بيتهم وقعد عالكنبه ينتظر رؤيتها وهى راجعه من مدرستها عشان يملى عينه منها ويعيد فى نفسه زكريات قديمه ليه وهو فى نفس المكان قبل ما تتخطب لابن العمده ويحرم على نفسه رؤيتها فجاه لاقى والدته اللى كانت راجعه من بره وداخله بيتها قعدت جمبه تضحك ببشاشه وفرحه هاتنط من عنيها ازيك يانور عينى . عامل ايه ياعريسنا اتخض من كلامها لما تفكيره راح لحاجه خايف ليكون حصلت . فكلمها بزعر حقيقى انتى كنتى فين ياما ؟! سميحه بابتسامه : كنت فى بيت عمك عبد الحميد . عشان اللى اتفجنا عليه عاصم بلون مخطوف : اوعى تجولى انه حصل كملت سميحه بنفس الضحكه : حصل ياحبيبى وكلمت " راضيه" وفرحت جوى وجالتلى انه يوم المنى واكيد البت مش هاترفض وكأن الدنيا اتهدت فوق راسه غمض عينه بتعب وهو حاسس انه خلاص مابقالوش نصيب فيها وان هموم العالم كله اتحطت فوق راسه سميحه : ايه ياحبيبى انت مش فرحان ؟ عاصم بصوت واطى ومبحوح : فرحان ياما فرحان سميحه : لا يا" عاصم " شكلك مش فرحان عاصم بألم ظاهر : انتى ايه اللى طلعك بدرى جوى كده ياما . ليه ماستنتنيش لما اصحى . طب ماجابلتيش ابويا ولا جالك اى حاجه سميحه وضحكتها بتزيد اكتر : ليه يعنى هو فيه حاجه حصلت وانا معرفهاش عاصم بخيبة امل : لا مفيش ياما ماتخديش فى بالك وبحركه مفاجأه منها لاقاها بتبوسه على خده فى ايه ياما انا فى الشارع مالك !! قالها بعد ماتنفض مفزوع من حركتها . وهى بعد ماباسته ضحكتها بقت مسموعه خلته يتعصب اكتر وااه ياما انتى جرالك ايه بس ؟!! سميحه : معلش ياحبيبى بصالحك بس عشان عملت فيك مجلب عاصم بتوهان : تجصدى ايه ؟! سميحه : ياحبيبى يانور عينى عايزنى بعد مااعرف من ابوك ان " بدور" اتفشكلت خطوبتها من المجلع واد العمده . اروح واخطب " نيره" واجطع الامل تانى عاصم وهو بيمسك قلبه : والله حرام عليكى ياما انا جلبى كان هايوجف سميحه : سلامت جلبك يانور عينى هات ابوسك تانى عشان اصالحك عاصم وهو مفزوع بصوت عالى : حن عليكى ياما مش ناجصه فضايح . ارسى على حيلك الله يرضى عنك سميحه وضحكتها بتزيد : حاضر مش هزعلك تانى . طب اجولك . شوف كده ست الحسن اهى جايه من بعيد اهى بيبص لاقاها صادقه المره دى و"بدور" و" نيره" راجعين من مدرستهم حقيقى شاورت لهم " نيره" تسلم وهى اكتفت بابتسامه جميله خلت "عاصم " ينسى نفسه والمقلب الظريف بتاع والدته .................................... بثينه بلهفه : طب وانتى كان ردك ايه نوها كمان بلهفه اشد : اوعى تكونى باوظتى الدنيا زى عوايدك بثينه : والنبى شكلها بوظت الدنيا نوها : انتى هاتجوليلى دى صحبتى وانا عارفاها نهال بعصبيه : باااااس صدعتونى يخرب بيوتكم . انا الغلطانه انى جولتلكم بثينه : غلطانه دا ايه . دا احلى خبر سمعتوا منك نوها : اه والله عندك حج . انا كان جلبى حاسس . بس هى مكنتش مصدجه بثينه وهى بتزغدها فى دراعها : اييييه .. مالك سرحانه فى ايه نوها : ايوه صح يا" نهال" انتى مالك شكلك مخطوف كده ليه ؟ نهال : مش عارفه . حاسه نفسى خايفه نوها : خايفه ليه . مش دا اللى طول عمرك بتحلمى بيه نهال : ايوه صح اللى بتجوليه . بس انا كنت اقنعت نفسى انى اشيله من مخى من ساعة مااتجدم لأختى وحطيت مستجبلى هدف جدامى بثينه : وايه اللى هايمنعك عن تحقيق هدفك . بالعكس دا يمكن يساعدك كمان نهال بتوتر وخوف : ممش عارفه ! نوها : انا عارفه انك خايفه عشان اتجدم لأختك سابج صح نهال سكتت و" بثينه" اتكلمت : نصيحه منى يا" نهال" تشيلى الموضوع دا نهائى من مخك . دا قالك انه بيحبك ودى تكفى انك تأسسى بيها حياه جميله مابينكم نهال : عندك حج فى كلامك .. بس فى حاجه تانيه الاتنين مع بعض : ايه تانى ؟! نهال وهى بتفرك فى ايديها بتوتر : بصراحه .. انا من ساعة ماكلمنى وانا مش عارفه اتعامل معاه ومكسوفه جدا البنات بهزار وتريقه : ياختى كميله . انتى بتتكسفى يابطه . ياسلام ياجدعان . " نهال" بتتكسف !! نهال بغيظ : ابوشكلكم انتو الاتنين . .. ........... . .................. محسن كان قاعد مع مراته " هديه" وولاده بيتغدوا لما دخل عليهم " حربى " بصوت عالى بدور اتفلتت ياما . " بدور" اتفلت يابوى محسن مخضوض : يخرب مطنك ياشيخ . مش عاوف تجول السلام عليكم الاول حربى بعد ماقعد ياكل معاكم . ماشى يابوى سلام عليكم محسن باصله مخنوق و" هديه" هى اللى اتكلمت وانت توك ماعارف . دا انا سمعانه من امبارح عشيه حربى : طب ليه مجولتليش ياما ؟ هديه : الخبر جانا بليل بعد ابوك مارجع من عند جدك حربى والاكل فى بقه : صح يابوى . طب ما تجولنا اللى حصل ايه محسن وهو قرفان منه : وانت مالك باللى حصل . او هى تتفلت ولا لاه حربى : كيف يابوى عشان اتجدملها تانى واتجوزها محسن : هى شغلانه ماجدك جال انها مش هتتجوز من العيله حربى اتصدم والاكل وقف فى بقه و"هديه" هى اللى اتكلمت خليك انت جول كده لحد اما نلاجى " عاصم ' خطبها حربى : واااه .. دا لو حصل الكلام ده . والله ماانا ساكت . وانت يابا حن عليك اجف معايا عشان جدى يوافج. هديه : ابوك باينه مش عاجبه الكلام حربى : صح يابا . يعنى مش هتجف جمبى محسن بقلة حيله : هاجول ايه بس لله الامر من قبل ومن بعد .................................... كان بيسوق وعينه مره عالطريق ومره عليها . والسعاده بترقص فى عنيه وهو شايفها بتلعب فى ايديها بتوتر وكل مايسألها او يكلمها بتهرب بعنيها عنه بخجل شديد مدحت : الواد الزفت اتعرضلك تانى نهال : لا من بعد الخناجه اياها واللى حصل معاه ما رفعش عينه فيا تانى مدحت بارتياح : كويس .. طيب اى حد تانى دايقك نهال اكتفت بهز دماغها بالرفض وسكتت مدحت بمناغشه : طيب انتى ليه مكسوفه جوى كده ؟ نهال سكتت ومقدرتس ترد . رغم انبساطه وسعادته مرديش يزود معاها فغير الموضوع طيب تبجى تتصلى بكره وتبلغينى بميعاد محاضراتك نهال : لا ما انا النهارده مسافره البلد مع البنات وهاجعد فى البلد يومين عشان السبت اجازه مدحت بضيقه : يعنى انا هاجعد يومين ماشوفكيش !! حاولت تدارى ابتسامتها مقدرتش فبعدت بوشها الناحيه التانيه عشان مايشوفهاش . مدحت بضيقه زياده : وادينا كمان وصلنا !! نفخ بخنقه وهو شايفها قدامه نازله . لكنه فجأه افتكر حاجه فنده عليها بسرعه قبل ماتمشى نهال .. بكره اول جمعه فى الشهر مش كده !! مدحت بعصبيه وهو بيتقدم عليه مره تانيه يعنى كلامى ماهايسمعش طب كلمها تانى يا "رائف " وشوف اللى هايحصلك . وقبل مايتقدم تانى وقفه " عاصم " بايده اهدى يادكتور الكلام مايكونش كده !!! مدحت وعينه بطق شرار ل" عاصم " امال يكون ازاى يااستاذ " عاصم " ؟؟ عاصم : ياواد عمى انا معاك انه غلط لما خلاها تركب الحصان العالى بس مدام ربنا ستر يبجى خلاص مدحت بعصبيه : لاه ماسترش . بت عمه وجعت من عالحصان وبعد الغدا مجدرتش تمشى على رجلها عاصم ورائف بصوا لبعض وبعدها اتكلم" رائف " انا بعد الغدا طلعت السطح مع ابويا وعمامى نشرب الشاى فى الهوا ومعرفش حاجه مدحت بصله وسكت . لكن " عاصم " سأل طيب وهى فين دلوك رد عليه " مدحت" : جوا فى الاؤضة عند جدى ومعاها امها والحريم رائف وهو بيرفع حواجبه وبيبص على " مدحت " بطرف عينه وهو ماشى خلاص انا رايح اشوفها مدحت العفاريت ركبته وهو بيتكلم : رايح فين يابارد؟ سيبنى يا" عاصم " خلينى اوجف البارد ده قالها ل" عاصم " اللى مسك فيه وهو بيضحك فى ايه بس ياعمنا هو داخل عليها اؤضة نومها دا انت بنفسك بتجول الاؤضة مليانه بشر مدحت وهو بيتكلم بعذاب ياعم " عاصم " دا واد بارد . انت مابتشوفهوش وهو بيتمسخر معاها ويضحكها .. اووف استغفر الله العظيم يارب عاصم وهو بيضحك بدهشه : طب وما يضحكها مش بت عمه مدحت وهو خلاص فاض بيه انت كمان بجيت بارد زيه ياعم سيبنى ياعم اتكلم" عاصم" وهو مش قادر يبطل ضحك طب تعالى . تعالى بس . عايز اتكلم معاك . تعالى مدحت بعصبيه : انت بتشدنى كده واخدنى فين ؟ عاصم : تعالى بس . هانحكى شويه على كنبة جدك اللى تحت العنبه . تعالى ياراجل عايز احكى معاك شويه قالها ل " مدحت " وهو بيشدوا من دراعه و"مدحت" عينه على الباب وهاين عليه يدخل ورا رائف يطرده من عندها . .............................. وبعدين ياجد خليها تكلمنا احنا بجالنا ساعه بنحايل فيها دا اللى قالته " بدور" عشان " نهال " اللى زعلانه منها هى و" نيره" الجد " ياسين" . وانا مالى خليها تربيكوا انتو الاتنين بدور بدهشه : وااه ياجدى انت فرحان فينا الجد ياسين : ايوه فرحان فيكم نيره بزعيق : ماخلاص يا سنيوره هو زعلك ده ملهوش نهايه الجد' ياسين " : وااه يابت الفرطوس . ماتزعجيش فيها يابت والا هاكسر العصايه دى فوج راسك قالها " ياسين " وهو بيشاور بعاصيته . ضحكوا التلاته حتى " نهال" اللى اتكلمت تعيش ياجدى ربنا يخليك ليا نيره بغيظ : ايوه ياختى عيشى الدور . اموت واعرف السر اللى بينكم ياسين بعصبيه : وانت مالك يابت ال.. مالك باللى بينة وبينها خلاص ياجدى خلاص قالتها" نيره " وهى بتضحك وتبعد عن عصاية جدها دخل " رائف" وهو بيضحك ايه ياجد . البت دى عملت ايه جولى وانا اربيهالك انا كمان نيره بانفعال : تربى مين يابابا . انا مربايه غصب عنك رائف باستعراض : بس يابت انا مش رايجلك دلوك . انا جاى ل" نهال" عامله ايه ياست البنات ؟ بدور ل" رائف" : اهى ست البنات دى زعلانه مننا عشان جومنا من عالوكل وسيبناها نهال : ايوه ومش هاكلمكم بس رائف وهو فرحان فيهم : احسن خليها تربيكم ........................................... بعد ماقعدوا الاتنين تحت العنبه على كنبة جدهم اتكلم " مدحت " افندم ياعم " عاصم " عايز ايه ؟؟ عاصم دخل دوغرى على طول فى الكلام معاه هو انت بتحب " نهال" ؟؟ مدحت اتفاجأ من فراسة " عاصم " فتح بقه عشان يتكلم وبعدها سكت وهو بيهرب بعنيه منه كمل " عاصم" : ماتحاولش تنكر ياواد عمى النظره دى مايعرفهاش غير عاشج زى حلاتى مدحت : لا مش هانكر يا" عاصم " ايوه بحبها وهاتجنن دلوك لو مروحتش عندها وانا عارف ان البارد اللى جوا بيضحكها وعاملها جرد عاصم ضحك بصوت عالى وبعدها اتكلم اهدى ياواد عمى . الواد اللى جوا دا عفريت لو عرف اللى فيها هايجننك اكتر وهى نفسها شايفاه زى اخوها يعنى مافيش داعى لدا كله مدحت اتكلم بعصبيه : بلا اخوها بلا زفت اوووووف عاصم بدهشه اكبر : وااه يادكتور دا انت غيرتك عفشه بس انت امتى حبيتها كده . دا انت اتجدمت لاختها من قريب يعنى !! قال الاخيره بنبره فيها عتاب . فهمه " مدحت" فاتكلم بصدق وهو عينه فى عين " عاصم" انا عارف يا" عاصم" انك زعلان منى بس يعلم الله انى اتجدمت لها بس عشان ارضى امى وماكنتش لسه شوفت " نهال" بجالى سنين طبطب " عاصم" على كتفه بخفه وهو بيقول بوجع اطمن ياواد عمى انا مش شايل من حد فيكم العيب فيها هى . لانها دايما مش عارفه تحدد عايزه ايه مدحت ل" عاصم " : صغيره ياواد عمى . ولجت جدامها كذا اختيار فاحتارت تختار عاصم بيأس : يالا بجى هى حره . خلى العيل المجلع ده ينفعها . المهم انت هاتعمل ايه مع " نهال" وهى شايفاك بصيت لاختها ؟!! مدحت باصرار : هانت . بس تبتدى الدراسه فى الجامعه وتبجى تحت عينى وكل حاجه بعد كده تتحل عاصم بابتسامه ممزوجه بالدهشه وااه دا الدكتور مخطط وعامل حسابه بجى مدحت وهو بيقوم من مطرحه : امال ايه . المهم انا رايح مشوار دلوك . ياريت عشان خاطرى تروح تنده عالزفت اللى جوا تاخدوا من عندها عاصم وهو بيضحك : حاضر اطمن هاروح اسحبه من جفاه ماتشلش هم انت مدحت : تسلم ياسبع الرجال . يالا بجى سلام قالها وبعدها مشى ................................. رائف كان بيهزر ويضحك مع البنات و الجد " ياسين " زى عوايدو لما خبط " عاصم " عالباب واستأذن للدخول عاصم ل " نهال" كيفك يا بت عمى عامله ايه رجلك دلوك ؟ نهال بابتسامه بشوشه : الحمد لله . تشكر ياواد عمى حاول يدارى ابتسامته لما لقى "بدور " عينها فى الارض ومكسوفه بعد الموقف اللى حصل مابينهم وبعدها اتكلم الف لا بأس عليكى ياست البنات الجد " ياسين " : ماتجعد ياولدى واجف ليه ؟ عاصم وعينه على " رائف" لا ياجدى انا هاخد " رائف "وطالعين رائف بسماجه : لاه مش طالع انا جاعد هنا وقبل مايتكلم " عاصم " ادخل الجد " ياسين" ماتجوم يابارد شوف واد عمك عايز ايه! عاصم بخبث : جولوا ياجد الجد " ياسين " وهو بيغوزوا بالعصايه والبنات بتضحك و" عاصم " بيدارى ابتسامته ياد جوم ياد رائف وهو بيقوم من مكانه : وااه ياجد لما تطلب معاك هزار بايخ بايخ باابن ال.... قالها وهو بيقوم من مكانه وبيتقدم على " رائف" عشان يدربوا و"رائف " بيجرى قدامه والبنات واقعين من الضحك عاصم وهو بيوقف جده وبيضحك هو كمان خلاص ياجدى جلبك ابيض . انا هاخدوا واطلع دلوكت الجد" ياسين" : عشان خاطرك انت بس ياولدى قالها ورجع تانى مكانه اما عاصم فشد " رائف" من دراعه عشان يخرج بيه وقبل مايطلع من الاوضه " رائف" وقف على الباب ونادى هاتوحشنى ياجد يابن ال.. اجومولوا تانى الواد ده نهال وهى واقعه من الضحك وبتشد فى جدها هههه خلاص ياجدى ماتخدتش عجلك بعجله ياسين وهو بيهدى نفسه : عشان خاطرك انت بس بدور ونيره مع بعض : خاطرها هى بس ياسين بجديه : ايوه خاطرها هى بس ويالا انتى وهى اطلعوا من اؤضتى انا مش عايز فيها غير"نهال " واحنا عملنا ايه ياجدى خلصى يابت انتى وهى . ماسبهومش غير لما خرجوا وبعدها اتكلم ل" نهال" بتصميم ياسين : انا مش سايبك انهارده غير لما تحكيلى كل حاجه نهال مخضوضه : احكى على ايه ياجدى ياسين بابتسامه ماليه وشه : عن " رضوانه" نهال بتعب وهى حاطه ايديها الاتنين على وشها تاااانى ياجدى انت ماشبعتش كلام عنها ياسين بااصرار : لا مشبعتش وانتى هاتجوليلى كل حاجه تجولك ايه ياجد ؟!! قالها " مدحت " اللى كان داخل وكمل بعدها ببتسامه معاها غمزه هى ايه الحكايه ياجدى ؟ ياسين بضيقه : ولا حكايه ولاروايه انت ايه اللى جابك اصلاً مدحت : الله يسامحك ياجدى . انا جبت العلاج قالها وهو بيشاور باللى فى ايديه . وجاى اجولك ان ابويا مستنيك بره ومعاه الحاج اسماعيل الجد ياسين وهو بيتحرك عشان يخرج وااه اسماعيل ابو محمد مستنى بره دا من بدرى ماجاش خرج الجد " ياسين " قدام " نهال" اللى فوجئت ب" مدحت" وهو بيقعد على طرف السرير جمبها وبيخرج العلاج وييشرحلها شوفى يا"نهال" . دا هاتخدى منه بعد العشا ودا مرتين فى اليوم بعد الاكل يعنى هاتخدى منه دلوكت بصى كده واحفظى الاسم قالها وهو بيقرب علبة العلاج منها وهى رغم توترها من قربه دققت النظر عشان تحفظ الأسم لكنها فوجئت بيه بيقولها استنى هنا ارفعى عينك نهال رفعت عينها لقته مركز فيها قبل مايتكلم انت عينيكى ملونه نهال بتوهان : هه ياسين بعصبيه وتشدد : سيبها يا " مدحت " خلينا اكسر عضمها البت دى نهال و ضحكها مسموع بجنون ومدحت بيحوش فى جدع وهو نفسه واقع من الضحك مدحت : ههههه طيب حتى جولى عملت ايه ؟ ياسين بنرفزه : ملكش صالح انت ؟ نهال : طب اجول انا ياجد وهو يحكم مابينا ياسين وكأن لسعته كهربا : شوفت بت ال .. برضوا ... سيبنى ياولدى خلينى افش خلجى فيها مدحت : ههههه خلاص ياجدى كفايه .. انا تعبت . ياسين : ماشى انا هاسيبها بس عشان خاطرك انت مدحت وهو الضحكه لسه على وشه . كتر خيرك ياجدى والله لم ياسين عصايته ومشى و" مدحت " لفلها بعد ما مشى جدها لكنه اتسمر . ومانطقش كلمه . كانت لسه بتحاول تمسك نفسها من حالة الضحك اللى سيطرت عليها . لاقته متنح لها مالك بتبصلى كده ليه مدحت : مش عارف اجولك ايه ؟ . انا من ربع ساعه بس . كنت مخنوج ومش طايج نفسى وانتى نفسك كنت بتوعد لك بحساب عسير . لكن فى لحظه واحده بضحكتك اللى تجنن دى نسيتنى الدنيا ومافيها اتكسفت اوى نهال منه فحبت تغير الموضوع طب وانت كنت هاتحاسبنى ليه ؟ مدحت : مش عارفه ليه ؟ نهال بصدق : لا مش عارفه ؟ مدحت : انتى ليه اتأخرتى ؟ ومين الست دى اللى انتى جايباها معاكى ؟ نهال : يعنى هو ده جصدك . على العموم . اديك عرفت السبب اللى خلانى اتاخر وهو انى كنت عايزه اجف جنب الست الغلبانه دى هى وبتها . مدحت بقى يبصلها وهو ساكت نهال بخجل : ايه ياعم انت ؟ هاتفضل تبصلى وانت ساكت كده .. بس ايه حكاية الجلبيه البلدى . دا انت بجالك سنين طويله مالبستهاش مدحت : عجبتك ! .. انا لابسها مخصوص عشان خاطرك خجلت بزياده ومقدرتش تتكلم وهو بقى هايتجنن بيها وبحالتها . اللى بتتغير فى دقيقه من شقاوه وعفرته وجنان لخجل وكسوف قطع اللحظه "صباح" وهى داخله . مدحت ياولدى انت لسه جاعد هنا مدحت بارتباك : ايوه ياعمتى عايزه حاجه ؟ صباح : عايزه سلامتك ياحبيبى . انا بس افتكرتك روحت تصلى الجمعه مع عمامك وولاد عمك مدحت وهو بيبص فى ساعته : وااه دا انا يادوبك احصل الصلاه عن اذنكم صباح : روح ياحبيبى .. حرما ان شاء الله نهال : عمتى ... هو مين اللى راح يوصل خالتى " رضوانه " ؟ صباح : راح" حربى " ... لكن انتى عرفيتها كيف يامصيبه انتى نهال بلؤم : نصيبه ليه بس ياعمتى دى بتها اللى كانت صاحبة اختى "بطه" و هى اللى اتجوزت عندينا . . ليه هو فى حاجه ياعمتى صباح : ياعنى انتى معارفاش فيه ايه ؟!! نهال : وانا هاعرف منين بس ياعمتى !!! وكان الرد من " صباح " بنظره الشك ..................................... اوعوا تكونوا اكلتوا من غيرى لا ياولدى .. دا احنا يدوبك بنجول بسم الله الرحيم .. جدم اسحب لك كرسى عشان تاكل معانا . دا كان رد "صباح " على " حربى " اللى كان يدوبك واصل من بره محسن : وانت كنت فين يامحروس عشان متحصلش الصلاه معانا حربى : كنت فى مشوار يابوى محسن : مشوار ايه ياحيلتها . اللى يخليك ماتحصلش صلاة الجمعه صباح : وااه يا" محسن " انا اللى بعته يوصل عمته " رضوانه" محسن : رضوانه مين ؟ هديه : رضوانه معرفش رضوانه اللى كانت مرة ابوك رائف : صح ياجد انت اجوزت حد تانى غير ستى " نحمدو" مدحت : الكلام دا صح ياجد يعنى اللى شوفتها النهارده كانت مرتك ؟ ياسين : فضوها كلام خلونا ناكل وانت يا " حربى" بعد ما تخلص وكل حصلنى على اؤضتى الكل سكت بعدها وهما مستغربين سرحان " ياسين " وسكوته وهو ماخدتش وقت كتير فى اكله وقام على طول . بعد ماأكد على "حربى " بعد ماقام" ياسين " من على السفره كل اللى فى بقه سؤال قاله عبد الحميد : ودى ايه اللى جابها . دى بجالها عمر محدش شافها صباح : كان جايه فى موضوع كده عشان بتها الزمجانه وجوزها اللى ضربها عاصم : ياجماعه حد يفهمنى . دى كانت جبل ستى " نحمدو" ولا بعدها . سميحه : دى اتجوزها على ستك " نحمدو" سنتين وطلجها بدور : طب هى ستى كانت مخلفه راجح : ايوه بابتى . كانت مخلفانا كلنا . بس دا بعد ماطلج ستك الطلجه الاولانيه رائف : وااه . على كده ستى اتطلجت اكتر من مره محسن : مرتين طلجها وردها تانى عشانا احنا عياله جدكم كان طبعه حامى فى شبابه بس طول عمره حنين مع عياله حربى : بجى كده المره الحلوه دى كانت مرة جدى صباح : ايوه حلوه . . وجدك لحد دلوك مش ناسيها مدحت وهو عينه على " نهال" : يبجى كان بيحبها ياعمتى دا حتى شكله اتغير لما جبنا سيرتها ....................................... ادخل قالها " ياسين " ل " حربى " عشان يدخل اؤضته دخل " حربى " لقى جده قاعد على كنبته بيسبح وسرحان حربى : كنت عايزنى فى ايه ياجدى؟ ياسين بعد ما اتعدل فى قعدته : احكيلى ياولدى اللى شوفته بالظبط عند عمتك " رضوانه" حربى : شوف ياجدى . انا بعد ماوصلتها البيت . اصرت عليا ادخل اشرب شاى عندها . انا ماكنتش عايز بس فى الاخر دخلت عشان ماتزعلش منى وتفتكرنى بتكبر عليها . شوفت بيتهم . باين قوى انهم ناس على كد حالهم ياسين : مين اللى طلعلك من الرجال حربى : مافيش ياسيدى غير واد بتها اللى يدوبك ١٥ سنه اظاهر ان كل خلفتها بنات ياسين : وانت شوفت حد من بناتها حربى : ايوه ياجدى بتها " نسمه " اللى كانت متجوزه عندينا هنا . هى اللى دخلتنا الشاى . بس ايه ياجدى . بت تجول للجمر جوم وانا اجعد مطرك . انا مش عارف كيف البت الحلوه دى تتجوز الواد الطحان العفش دى ياسين : دا انت بصيت على البنيه واتحججت كمان منها يابن الفطروس حربى : هههه وااه ياجد مش سلمت عليا . على العموم هى شبه امها ياسين : طب حكيلى تانى يكون فى حاجه ناسيها حربى : تانى ياجدى !!!!! ... ........................................ بعد الغدا كالعاده الرجاله طلعوا السطح يشربوا الشاى والستات دخلوا المطبخ مع "صباح "يروقوه معاها قبل مايمشوا اما الشباب والبنات اتلموا المره دى مع بعض فى الجنينه يقرروا " نهال" فى الموضوع الجديد اللى بخصوص . رضوانه رائف : جولى واعترفى ياسهونه ان هو دا السر اللى كان بينك وبين جدك نهال : لاه مش جايله ومش هاريحكم بدور : مش هاتجول دى انا عرفاها نيره : انتى هاتجوليلى .. دى استاذه فى اللوع نهال : لمى نفسك يا" نيره " نيره : ليه ياحبيبتى شايفانى مبعتره عاصم : خلاص بجى يابنات انتو هاتشبطوا فى بعض رائف : ماتسيبهم ياعم خلينا نشوف مين اللى هاتفوز فيهم ماخلاص بجى فوضوها . دا مش موضوع اللى هايخلينا نخسر بعض قالها "مدحت" ودا لأنه الوحيد اللى مكانش هامه الموضوع وكان مدايق من اللمه اللى حواليها رائف بخبث : نخسر بعض . لا مش لدرجادى يعنى ياعم الدكتور . احنا ولاد عم . نشد ونرخى وفى الاخر نتصالح ونفضل حبايب مدحت برطم بصوت واطى : ابو دمك عيل بارد عاصم ضحك بصوت عالى وحبب يخفف شويه عن "مدحت" بجولك ايه يا " رائف " انت متعرفش ان الفرسه الكبيره جابت مهر صغير يشبه الحصان العالى بدور بفرحه كبيره وحماس : صح والنبى يا" عاصم " عاصم بضحكه راسيه وغمزه بعينه : صح يا" بدور" رائف بضحك وهو بيضرب كف على كف انتى فينك يا " حربى " ياواد عمى ؟ نيره كمان بلهفه : ياعم احنا مالنا ب" حربى" دلوك خلينا فى المهر الصغير .. انا جايمه اروح اشوفه قالتها وقامت على طول وبعدها " نيره" و "عاصم " وحتى " رائف" مقدرش يستنى ونهال كمان كانت قايمه لكنها لقت " مدحت " مسك ايديها تحت الطرابيزه . فاتبرجلت ومقدرتش تتحرك لكن بعد مامشيوا بصيتلوا باستغراب تسألوا وهى مخضوضه ايه فى حاجه ؟ مدحت بانبساط وضحكه مرسومه على وشه لأ مفيش . بس عايز اجعد انا وانتى لوحدينا ابتسمت بخفه وهى بتحط ايديها على عيونها والنعمه خضيتنى . وافتكرت فى حاجه . مدحت : سلامتك من الخضه ياجمر نهال وهى بتضحك وتغطى عنيها بكسوف . انت كمان بتعاكس يادكتور مدحت : لا والنبى بلاش تدارى عنيكى الحلوه دى . انا ماصدجت الحوش اللى هنا مشيوا نهال : كمان .. لا انت باينك واحد تانى مش واد عمى .الدكتور العاجل الراسى مدحت : دا كان زمان جبل ماشوفك بعد ماكبرتى وبجيتى كده نهال : بجيت كده ازاى يعنى . مدحت : شوفى ياجلبى انتى كلك على بعضك كده مجنانى نهال وهى مكسوفه زياده وبتهرب بعنيها منه يالهوى عليا .. طب انا هارد ازاى عليك دلوك مدحت : شوفى ياستى .. انتى ردى عليا بكلمه واحده وسيبى الباجى عليا كلمة ايه ؟! ودى كانت الكلمه اللى خرجت من " حربى " اللى طب فجأه .عصب" مدحت "وخض "نهال " مدحت بضيقه : مش تجول السلام عليكم الاول يا" حربى " جبل ماتخض الناس حربى : اتخضيتوا ليه ياعم شوفتوا عفريت مدحت : عايز ايه يا" حربى " ؟ حربى : يعنى هاعوز ايه يعنى . انا بس مش شايف بجية الشعب مدحت : بجية الشعب راحوا يشوفوا المهر الجديد حربى وهو ماشى : انا كمان هاروح احصلهم . ماتزعش نفسك ياعم الدكتور . سلام نهال وهى مخضوضه : انا ليه حساه بيلمح لحاجه مدحت : وانتى مالك مخطوفه كده . ادينى كلمه منك اروح لجدى وعمى دلوك ونتمم الموضوع نهال سكتت ومردتش مدحت : ها ايه رايك ؟