الفصل الخامس عشر من روايه سجينتى الحسناء بقلم اسماء المصرى

اجابتها بحزن
# و عايزانى اعمل ايه يا عمتو بس؟

استنشقت ماء انفها و اكملت بقهر
# سيف عمره ما شافنى و لا حس بيا….من زمان اوى حتى من قبل ما يتجوز

رددت منار بضيق
# بت انتى….انا مش عايزه خيبتك دى تانى، المره اللى فاتت سبتينى وقفت له لوحدى ايام نيڤين الله يرحمها، انما المره دى لا….فاهمه؟

رمقتها بنظرات فضوليه و هتفت بحيره
# عيزانى اعمل ايه؟ انا مردتش اتجوز الا لما هو راح اتجوز، و اول ما ماتت طلبت الطلاق و ادينى اهو بقالى سنه و نص مطلقه و هو و لا هنا

قوست منار فمها بضيق و هتفت
# الموضوع بتاع الجواز مكانش فى باله و مع ذلك كلمته اكتر من مره عليكى بس كان بيتهرب، و اهو دلوقتى رايح جايب لى واحده رد سجون..اعمل انا ايه فى المصيبه دى؟

لمعت عينها بالدهشه و سألتها باهتمام
# رد سجون ازاى يا عمتو؟

اجابتها بفضب
# متهمه كانت عنده فى السجن يا ستى…قال ايه حبها و عايز يتجوزها! شفتى المصيبه

تعجبت هايدى بشده و حركت كتفاها دلاله على عدم تصديقها و لكنها عادت تهتف
# انا اللى غلطانه انى خربت بيتى بايدى و فى الاخر سيف و لا عمره حيشوفنى من اصله

قطع حديثهما دخول والدها فرحب بها بشده
# منااار….. ايه النور ده؟

هتفت بحزن
# ازيك يا رشاد

تعجب من فتورها فسألها باهتمام
# مالك؟ طلعت مزعلك و لا ايه؟

اماءت بلا و هتفت
# سيف

تعجب من اجابتها فردد متسائلا
# سيف؟ ده سيف عمره ما زعلك، ايه اللى حصل؟ احكيلى

قصت عليه رغبه نجلها بالزواج من تلك الفتاه التى كانت سجينته فانقشع وجهه بالغضب و ردد بصوره هادره
# انتى ابنك اتجنن و لا ايه؟

اجابته بغضب
# مصمم عليها و بيقول انه حر و قال لاخته محدش بيصرف عليا عشان تتحكمو فى اختياراتى

نظرات الغضب و الشده التى ظهرت على وجه رشاد جعلته يهتف بشراسه
# لما يكون ناوي يدخلها العيله يبقى كلنا لنا دعوه، هو مش عارف هو مين وابن مين وعيلته مين؟ رايح يجيب لنا واحده رد سجون كمان!

شهقات بكائها جعلها تنتصب من مكانها وهي تردد بحزن
# اعمل ايه بس يا رشاد قولى انت لو مكاني هتعمل ايه؟ و الاخر اقنع ابوه و رايحين بكره انا و هو عشان يخطبها

هتف رشاد بحده
# سبيلى الموضوع ده يا منار انا هتصرف معاه
♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕

جلس الى جوارها يداعبها بالكلمات الحنون الرقيقه بغزل عفيف و هو ممسك راحتها بين يديه يقبلها بين الفنيه والاخرى