الفصل السابع و الثلاثون من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري

نظر لها بتقوس فمه و ردد بصوت هادئ ” اطفى على النار و تعالى انا عايز اكلمك شويه ”

اتبعته بحنق و غضب فامسك يدها و اجلسها بجواره و نظر لها بتفحص لكدمات وجهها فمسح عليها باصابعه و ردد و هى تنفر من لمساته ” انا عارف انك بتكرهينى، بس صدقينى انك مش قدامك حل تانى غير انك تقبلى العيشه دى و تتعودى عليها….عشان انا مستحيل اسيبك، اولا لانى مش حلاقى فرصه زى دى تانى واحده اهلها ميقدروش حتى يراجعونى و لا يسألونى عنها ”

ابتسم بخبث و ردد ” انتى عارفه انى بشوف ابوكى فى الشغل كل يوم و انه حتى مش بيسألنى عنك، من الاخر كده رماكى و ببلاش ”

وضعت وجهها بين يديها و اخذت تبكى بقهره فاكمل “يعنى من الاخر كده انتى ملكيش غيرى و انا كان ممكن اسيبك تروحى و تيجى و تعملى اللى انتى عيزاه لولا انك حاولتى تقتلى قريبتك مرتين قبل كده من غير ما تحسى بالندم، فانا بصراحه خايف على نفسى منك”

نظرت له بنفور و اذدراء فابتسم بمكر و ردد ” و المهم دلوقتى انك لازم تعرفى انى فعلا معجب بيكى و بحبك و عايزك زوجه قبل ما تكونى خاضعه ”

نظرت بتعجب و رددت ” خاضعه؟”

ابتسم لها و ردد ” مش انا فهمتك انى سادى….يبقى انا السيد و انتى الخاضعه و على فكره مفيش سادى بيتجوز الخاضعه بتاعته بس انا كسرت القاعده دى ”

انتفخت انفها من تلك الحقائق المؤلمه و المصائب التى تستمع لها و تلك الحياه الغريبه و العالم المخيف المقبله هى عليه

تفحص معالمها القلقه و ردد بهدوء ” خلى بالك…الموضوع ممتع للطرفين بس انتى خوفك و رفضك ليا كل مره بقرب منك هو اللى بيخلينى أاذيكى، لكن لو تجاوبتى معايا صدقينى حتحبى الموضوع جدا ”

اقترب منها و امسك يدها و ردد ” فى حاجه كمان لازم تعرفيها عنى، انا كنت متجوز فى مصر و عندى ولدين ”

لمعت عينها و انتفضت من مكانها تردد بحرقه “كمان؟!”

ردد بجمود ” ما اظنش انها حاجه تضايقك بما انك كده كده بتكرهينى، انا كنت مخبى عليكى خوف انك ترفضى بس دلوقتى مفيش داعى ابدا انى اخبى خصوصا ان معظم فلوسى بحولها لهم فى مصر مصروف ليهم ”

رددت بحنق ” و مامتهم بقى كانت عارفه انك سادى و لا اتفاجئت زى؟!”

ردد ” لا اتفاجئت و بصراحه هى حاولت كتير تستحمل بس كل ما كانت تاخد القرار انها تطلق، كانت بتطلع حامل و فى الاخر انا روحت و شيلت الوعاء الناقل عشان مش عايز خلفه تانى “