الفصل السادس من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

الحمد لله ياولدى انها طلعت بت اصول .. دا اخوها زينة الرجال يعنى اروح اطلبها منه بجلب مليان .. ماهو كمان البت مش حلاوه وبس! ودا نسب مع اهلها ٠

وائل بلهفه :

طب بسرعه والنبي ياجدى .. وياريت لو يبقى بكره .

ياسين برزانه :

ياواض اصبر .. مش لما نعرف الاول مخطوبه ولا لاه

انا شفت ايدها مافيهاش دبله .

قالها وائل بسرعه فنظرله ياسين بمكر :

وكمان بصيت على يدها يابارد ؟

اتنحنح بحرج يقول:

الله ياجدى مش كنت عايز اعرفها مخطوبه ولا لأ.

رد عليه ياسين

مش شرط ياولدى .. ممكن يكون حد جريبها متكلم عليها كلام وماوصلش للدبل .

ساب الطريق يبص لجده بقلق :

انت هاتقلقنى ليه بس ياجدى .. والنبى انا ماصدقت

خبطه على كتفه يشاور بايده ويقولوا بجديه

طب راعى للطريق جدامك وان شاء الله خير.

التفتت وائل للطريق وهو بيدعي :

يارب ياجدى يارب ؟

………………………….

بعد ما وصلوا ودخلوا البيت لقوا نجلاء بتجرى عليهم

بلهفه

حمد لله عالسلامه ..انتوا اتأخرتوا كده ليه قلقتونى عليكم.. وانتوا كنتوا فين اساساً .

ياسين

حيلك حيلك براحه يابتى .. احنا هانجاوب على ايه ولا ايه ؟

ما انا كنت قلقانه عليكم اوى .

وصل وائل عندها يبوسها فى خدها

سلامتك ياست الكل من القلق .

ضيقت عنيها تبصله بريبه

مالك ياواض ؟ رايق النهارده كده ليه؟

وائل وهو بيبوسها فى خدها التانى .

-حبيبتى انتى ياغاليه .

ياض ابعد شويه عن امك ياض .

قالها سامح بصوت عالى وهو واقف عالسلم فاجئ ياسين ووائل اللى اللتفت على الصوت مخضوض

بابا….

قالها وجرى على والده ياخده بالحضن ..

ياسين بدهشه

هو انتى امتى جوزك وصل يابت

التفتت نجلاء ترد على ياسين بابتسامه غريبه

جوزى وصل الصبح ياجدى وناوى يقعد كام يوم فى البلد معانا لا وكمان بيقول ان دى بلده وبلد ولاده ياجدى تصدقها دى !

كل انسان زى ماجواه الخير كمان جواه الشر ..وزى ما ربنا وزع علينا ارزاقه ..فهو كمان خلقلنا عقل نفكر بيه ونعرف نميز الكويس والوحش .. واحنا بأرادتنا بنختار طريقنا ..

نزلت نجلاء من اؤضتها لقت ياسين ووالدتها صباح وولادها التلاته بيفطروا عالسفره قدمت بخطواتها عليهم :

ايه دا انتو بتفطروا !