الفصل الاول من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر

حربى وهو بيفتح فى عيونه بصعوبه .. على صوت والدته

عايزه ايه يامًا ؟؟ .. سيبينى انام .

هديه وهى بتهزو بخفه

ياولدى اصحى .. عيال عمامك من الصبح بيسألوا عليك ..

حربى وهو ببشد فى الغطا عليه

طب سيبنى انام شويه تانى .. انا تعبان .

ياولدى بجولك الضهر ادن من زمان .. مش هاتشوف عروستك عايزه ايه ولا توديها الكوافير ؟.

قالتها وهى بتسحب منه الغطا .. وهو انتبه لكلام والدته فقام بجزعه يفرك فى وشه ويصحصح فى نفسه .

هى الساعه كام دلوك يامًا ؟

رقعت زغروطه الاول خضته وبعدين ردت .

يا الف مبروك ياحبيب امك .. ربنا يتم فرحتك على خير .. انا توى سامعه من ابوك ان الساعه دلوك ٢ .

نظر لها مخضوض بعد ما فاق من الزغروطه العاليه وجوابها عن الساعه

الساعه ٢ الضهر يامًا !! .. توك مافاكره تصحينى .

ردت بسرعه

ياولدى ما انت اللى نايم ٦ الصبح بعد جعدت الليل كله تسقى الزرعه .

هز راسه بيأس

طب روحى يامًا .. حضرليلى لقمه اكلها .. على ما اتصل ب” نيره ” اشوفها .

ماشى ياولدى .. اتصل وسلملى عليها .

قالتها وهى خارجه بسرعه .. وهو هز بدماغه يراضيها .

…………………….

وعند ” نيره ” اللى كانت قاعده على اعصابها .. بتحرق فى دمها .. وماصدقت سمعت صوت ” بدور ” عشان تخرج لها من اؤضتها وتكلمها بعصبيه

اهلاً بالست الهانم اللى توها ما افتكرت انى صاحبتها .. وبت عمها .

خبر ايه يابت ؟؟.. ماتسلمى الاول على بت عمك ؟!

قالتها ” راضيه ” اللى كانت لسه ماسكه فى ايد ” بدور ” وبتسلم عليها .

نيره نفخت وماردتش .. فاتدخلت “زهره ” اللى كانت بتأكل بنتها .

معلش يا” بدور ” .. ماتخديش عليها .

نيره بعصبيه

ماتخدش عليا ليه ان شاء الله ؟؟.. مجنونه انا ولا مجنونه !!.

راضيه وهى بتشوح فى ايديها

لا دا انتى مخك راح منك خالص .

نيره بصرخه

وانتى كمان يامًا .. دا انتوا فعلاً هاتجنونى .

كلهم اتخضوا من نبرتها فقربت منها ” بدور ” تشاور لها بأيدها

براحه يا ” نيره ” .. هدى اعصابك .

يوووووه

قالتها “نيره “وهى بتنفض ايدها وتسيبهم وتمشى على اؤضتها .. جريت وراها ” بدور ” تشوفها .. وبعد ما دخلت وقفلت الباب سألتها بهدوء .

احنا خلاص بجينا لوحدنا .. ممكن بجى اسألك مالك ؟؟.