الفصل السادس و الثلاثون من رواية لاجلك نبض قلبي للكاتبة اسماء المصري

ادمعت عيناها و هى تنظر له بالم و تردد ” انا اتوجعت منك كتير اوى يا عمر و فضلت جنبك، اذتنى كتير اوى و فضلت احبك…جرحتنى اكتر من اى حد و معرفتش اكرهك، قبلت انسى كل حاجه و انسى معاهم احساس الامومه عشان اعيش معاك ”

مسحت دموعها بقسوه و رددت ” انا شفتك بعنيا و واحده تانيه فى سريرك و استحملت، كنت بتاكدلى انى مسواش حاجة فى حياتك و قبلت، روحت اتجوزت و انا على ذمتك و سكت”

ابتلعت لعابها و اردفت ” كل ده مكنش شفيع ليا عندك يخليك تفكر لحظه ان البنى ادمه دى لو ممكن تخونى كان اسهل عليها تسيبنى بعد كل اللى عملته فيها؟ او صبرها على كل ده ملوش غير تفسير واحد انها بتعشقك!”

حاول التحدث و لكنها اوقفته بسبابتها ” انا مش عايزه اسمع حاجه…كفايه اللى قلته، و زى ما قلتلك فرح عدى يخلص و تانى يوم نتطلق و الا صدقنى انا مش حبقى على حاجه و حفضحك فى العيله كلها و برده حطلق منك ”

اطرق راسه لاسفل بخزى و اخذ يقضم شفتيه بتوتر حتى نهرته تردد بصياح ” و لحد ما ده يحصل اياك تقرب منى او من الاوضه دى، و بعد الطلاق حبقى اسيبلك البيت كله تشبع بيه ”

وقف عمر من مكانه و اتجه لجارور الكومود المجاور لمكان نومه اخرج علبه سجائره و اتجه للخارج بانكسار لتبكى هى باثره و هى تردد بحزن ” اقف جنبى يا رب ”

♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕♕

فى دبى

جلست حور بجانب ابنتها توبخها بحزن ” يا بنتى حرام عليكى نفسك و اللى بتعمليه فيا و فى ابوكى و خطيبك، الراجل كل شويه ييجى عشان يطمن عليكى و يقعد معاكى و انتى زى ما انتى ”

حركت راسها معترضه على افعال ابنتها لتردد بضيق”و الله واحد غيره كان زمانه سايبك و فاكك الخطوبه لكن هو متمسك بيكى، قومى البسى و اطلعى له عشان خاطرى ”

بغل و غضب وقفت مكانها تمسح عبراتها لتخرج تقابله و فور ان لمحها اقترب منها بحب و ردد “ازيك؟ وحشتينى اوى ”

صافحته باقتضاب ففتح علبه قطيفه حمراء بها سوار رائع الجمال ليردد بحب ” يا رب يعجبك ”

ابتسمت من جانب فمها فالبسه اياها و انحنى يقبل راحتها و هو يردد ” انا بحبك يا لوچين ”

نظرت حور له و هتفت بترحيب ” اقعد يا عز الدين اتعشى معانا ”

اومأ لها بالرفض و نظر برجاء للوچين و ردد بتوسل “ممكن تقبلى عزومتى على العشا يا لوچى؟ ادينى فرصه اقرب منك و احاول انسيكى اللى انتى فيه”