الفصل العاشر من رواية ست الحسن الجزء الثاني للكاتبة امل نصر
الفصل العاشر من رواية ست الحسن الجزء الثاني
رد بعصبية وصوت عالى :
للمرة الثانية بجولك انتى فاهمة غلط .
فاهمة غلط !
قالتها بتعجب ودموعها نازله بغزارة قبل ما تتابع :
جاعدة معاك فى الوكالة لوحديكم .. اللى انا مراتك نفسها مدخلتهاش من ساعة اتجوزنك وبتجولك اتجوزنى .. وفى الاَخر انا اللى فاهمة غلط .
اتدخلت نورا فى الحديث:
هو عنده حق وانتى فعلاً فاهمة غلط يا” بدور ” اناااا…
بدور بمقاطعة وصوت عالى :
انتى ايه ياشيخه ؟! حطيتى عينك عليه من اول اما شوفتيه والظاهر كده انك وصلتى لهدفك .
عاصم بصوت عالى
وطى صوتك يا” بدور ” .. افهمى الاول من غير فضايح .
بسبابتها شاورت على نفسها وبصوت مهزوز مع دموعها اللى بتنزل بغزارة
انا اللى بعمل فضايح يا” عاصم ” ؟ اناااا.. ماشى ياواض عمى انا طالعة وسيبهالكم خالص عشان معملش فضايح .
قالتها وخرجت على طول وحتى لما سمعته بينادي عليها بصوت متألم مردتش وكملت فى طريقها .
اتنهد هو بصوت عالى بعد خروجها وعينه بتنظر فى الأرض بغموض .
نورا بصوت خارج بصعوبة :
انا اسفه ياعاصم ماكنتش اقصد ….
امشى …
قالها بمقاطعة وشده خلتها تبلم فرفع عينه اليها بحده وهو بيشاور بايديه :
انا مش بجولك امشى … اطلعى على طول . وماشوفش وشك تانى هنا ..غورى ياللا وخلصينى.
نظرت عيونه كانت مرعبة على ملامح وشه اللى اتحولت بشكل مخيف .. جعلها تخرج من الوكالة بخطوات مسرعة تكاد تكون جرى .
……………………………
واه واه .. ايه الحلاوه دى ياحربى ؟
قالتها راضيه بابتسامة مالية وشها وهى ماسكة الكتالوج وبتقلب فى صفحاته تتفرج على انواع غرف النوم واشكالهم الجديدة والحديثة..
رد عليها بسعاده وعيونه على ” نيره ” :
اهم حاجة بس العروسة تنجى اللى هى عايزاه .
راضية وهى بتنظر ل” نيرة ” اللى بتبتسم بسعاده :
والعروسة شاورت عاللى عاجبها ولا لسه؟
ردت عليها ” نيرة ” بخجل :
انا مافهمش جوى فى الانواع الكتيرة دى .. انا اخترت بس اللون و” حربى ” يكمل بجى ويشوف المناسب .
حربى هو اللى يكمل!
قالتها راضية بسخرية وعيونها على حربى اللى بينظر ل” نيرة ” بزهو بعد كلامها وهى بتبادلوا بابتسامة وخجل . .
وجهت ” راضية “كلامها ل” حربى ” بصوت عالى :
