الفصل الرابع من رواية سجينتى الحسناء بقلم اسماء المصرى

# يعنى مش بعيد يكون البيه كان متفق معاه على حاجه و لا مكانش فى اجهاض من اصله و هو حب يخلص من الحمل

اطرقت راسها تبكى بانهيار فعاتبته فدوى

# كفايه يا هشام…البنت فيها اللى مكفيها

صرخ بحده

# و اللى انا فيه بسببها…. انتى مش فاهمه انا حاسس بايه؟ بنتى انا بعد التربيه و العلام فى الاخر بقت رد سجون و متهمه فى قضيه قتل و كمان زانيه

هنا لم تتمالك نفسها فهاجت تبكى بحرقه

# لاااا متقولش كده يا بابا ، انا لا عملت حاجه حرام و لا غلطت…. انا اتجوزته على سنه الله و رسوله لكن هو اللى خدعنى

اشاح هشام وجهه عنها فنظر جمال له بمعاتبه و اخذ يهدئه

# صدقنى يا بابا….حقها حنجيبه منه و باى شكل….. لان اى حد ييجى على فرد من عيله الشامى حيلاقى العيله كلها وقفاله و مش حرتاح الا لما احطه مكانها فى السجن

ردد هشام بسخريه

# مش لما نعرف نطلعها من هنا الاول، لله الامر من قبل و من بعد فوضت امرى اليك يا رب

خرج صوت السجانه بحده تأمر جميع المسجونات و زويهم

# الزياره انتهت

بلهفه اردفت فدوى

# انا سيبالك اكل و فلوس فى الكانتين…. كلى كويس يا دارين عشان تقدرى تصلبى طولك يا بنتى

اماءت لامها و قادتها السجانات هى و باقى السجينات للعوده للعنابر فاوقفتها سيده فور ان دلفت و رددت بتساؤل

# هااا…اخدتى فلوس من ابوكى؟

اماءت بلا فغضبت الاخيره و هتفت بحده

# امال حتدفعى تمن المحمول منين؟

اجابتها بانكسار

# سبينى دلوقتى يا سيده انا دماغى مش رايقه

صرخت بها بحده

# لاااا فوقى كده و اعرفى انتى بتتعامل مع مين،اوعى تفتكرى انك لما تخسرينى حسمى عليكى….لا ده انا اشرحك و ما اخليهومش يعرفو يخيطو فيكى غرزه واحده

وقفت مدهوشه من حدتها فهتفت

# انا حاولت ابيع السجاير بس محدش رضى يشترى منى حتى بنص السعر

قوست فمها بطريقه سوقيه و حركت جسدها باستهزاء

# الكل هنا مش بيحبك، و اللى تعمل عداوه مع المعلمه لواحظ حتشوف ايام سوده فى السجن

اقتربت منها و اخرجت شفره حاده من فمها بطريقه احترافيه و وضعت نصلها الحاد على صدغها و جرحتها جرح صغير و رددت

# انا غير كل اللى هنا خالص….. يعنى المعلمه لواحظ بتحب تستعرض و تعرف المساجين انها اللى علمت عليكى،انما انا ممكن اجيب اجلك من غير ما حد يحس